CZERWIEC

Zadania wychowawczo-dydaktyczne:

1. Przybliżenie dzieciom Praw Dziecka.

2. Rozwijanie zainteresowań muzycznych, kształtowanie umiejętności muzycznych.

3. Przypomnienie zasad warunkujących bezpieczeństwo podczas wakacji.

4. Rozwijanie umiejętności komunikatywnego wypowiadania się.

5. Rozwijanie sprawności manualnej poprzez różnorodną działalność plastyczną.

6. Zaspokajanie naturalnej potrzeby ruchu.

Tematy kompleksowe:

1. „Dziecięcy świat.” (01.06.2021 r. – 04.06.2021 r.)

2. „Muzyczny czerwiec.” (07.06.2021 r. – 11.06.2021 r.)

3. „Bezpieczne lato.” (14.06.2021 r. – 30.06.2021 r.)

Do nauki:

Wiersz:
„Za co kocham czerwiec?”
(autor: Grażyna Gryszkiewicz)

Dlaczego kocham czerwiec ?
Bo lubię, gdy rano
Pachnie za oknem jaśmin,
Wysuszone siano.
A w sadzie dojrzewają soczyste czereśnie
Widzę nawet we śnie!
I przepyszne truskawki
Są w sklepiku wreszcie.
Dzisiaj z mamą pierogów
Ulepimy… z dwieście!
Wczoraj przed moim domem
Zakwitły akacje.
A to jest znak wiadomy,
Że blisko wakacje!

Piosenka:
„Wakacje”
(sł. i muz. Maria Broda-Bajak)

  1. Słońce świeci coraz śmielej,
    Uczyć nie chce się nikomu!
    Wszyscy wolą na kocyku
    Siedzieć w parku, a nie w domu.
    Ref.
    Wa, wa, wa, wakacje już zbliżają się!
    Wa, wa, wa, wakacje – dzieci cieszą się !
    Wa, wa, wa, wakacje – ten cudowny czas!
    Wa, wa, wa, wakacje już wzywają nas!
  2. Słońce świeci coraz dłużej,
    Nie chce nocy ustępować.
    Czas wyciągnąć już walizki,
    Na wyjazdy się szykować!
    Ref.
    Wa, wa, wa, wakacje już zbliżają się!
    Wa, wa, wa, wakacje – dzieci cieszą się !
    Wa, wa, wa, wakacje – ten cudowny czas!
    Wa, wa, wa, wakacje już wzywają nas!

MAJ

Zadania wychowawczo-dydaktyczne:

1. Rozwijanie zainteresowań przyrodniczych, kształtowanie przyjaznego odnoszenia się do roślin i zwierząt.

2. Poznanie prostych zjawisk przyrodniczo-fizycznych poprzez przeprowadzanie prostych doświadczeń.

3.Wzmacnianie więzi rodzinnych poprzez uczestnictwo w życiu rodziny.

4. Rozwijanie umiejętności komunikatywnego wypowiadania się.

5. Rozwijanie sprawności manualnej poprzez różnorodną działalność plastyczną.

6. Zaspokajanie naturalnej potrzeby ruchu.

Tematy kompleksowe:

1. „Przyrodnicze eksperymenty.” (04.05.2021 r. – 07.05.2021 r.)

2. „Wiosenna łąka. ” (10.05.2021 r. – 21.05.2021 r.)

3. „Moi bliscy. ”  (24.05.2021 r. – 31.05.2021 r.)

Do nauki:

„Dla mamy”

Moja kochana mamusiu to dla Ciebie ten wierszyk,

Dla Ciebie słońce i chmury, dla Ciebie tęcza i wietrzyk.

Wiosną i latem- kwiaty, jesienią- liście jesienne.

Bądź szczęśliwa mamusiu dziś, jutro, codziennie.

„Mamo dzisiaj życzę Ci”

(piosenka z repertuaru Śpiewające Brzdące)

Mamo, dzisiaj życzę Ci,

Niech spokojnie płyną Twoje dni.

Mamo, Tobie życzyć chcę,

Abyś nigdy nie martwiła się.

Refren: (śpiewamy 2 razy)

Niech świeci dla Ciebie

Słoneczko na niebie,

A uśmiech poniesie Cię

Prosto przed siebie.

Mamo, bardzo martwisz się,

Gdy czasami jest mi jakoś źle.

Dla mnie zawsze znajdziesz czas

I najlepsze w świecie rady dasz.

Refren: (śpiewamy 4 razy)

Niech świeci dla Ciebie

Słoneczko na niebie,

A uśmiech poniesie Cię

Prosto przed siebie.

W związku z czasowym ograniczeniem stacjonarnego działania przedszkoli rozpoczynamy prowadzenie zajęć przy wykorzystaniu metod, technik i narzędzi kształcenia na odległość. Zachęcamy do systematycznego odwiedzania strony internetowej placówki, gdyż tu będziemy zamieszczać inspiracje do działań dziecka (z dzieckiem) w domu.

Ważne, by ćwiczenia, czynności, zadania itd. dobierać adekwatnie do indywidualnych potrzeb, możliwości, umiejętności dziecka (warunkowanych m.in. tempem rozwoju i wiekiem). Dlatego poniżej znajdują się różne aktywności związane z tematem kompleksowym bieżącego tygodnia.

Zachęcamy do współpracy i korzystania z propozycji, zgodnie z Państwa dyspozycyjnością i aksjologiczną opinią.

Zapraszamy do stworzenia wyjątkowego portfolio – różnorodne relacje z aktywności podejmowanych przez nasze Przedszkolaki oraz zdjęcia wytworów Ich pracy mile widziane w wiadomościach mejlowych nauczycielek grupy.

PIĄTEK, 16.04.2021r.

1.Ćwiczenia rytmiczne

https://www.youtube.com/watch?v=cGOK6AcTLZE. 

2.Praca plastyczna – gąsienica

  • Zapytajmy dziecko, z czym kojarzy nazwę gąsienica? Zastanówmy się, które skojarzenie jest adekwatne do obecnej pory roku?
  • Opowiedzmy dziecku o stadiach rozwoju motyla.
  • Zaproponujmy, by wykonało gąsienicę według własnego pomysłu. Dajmy dziecku możliwość, by zgodnie z własną kreatywnością i ekspresją artystyczną wykonało pracę plastyczną. Z równą radością podziwiajmy pomysł jak najbardziej zbliżony do rzeczywistego wizerunku gąsienicy i ten bardzo fantazyjny. Dopytajmy dziecko, z czego chciałoby swoją pracę wykonać i w miarę możliwości zapewnijmy mu to. Zaproponujmy materiały, które nam wydają się przydatne, by projekt był jeszcze bardziej możliwy do realizacji.
  • Być może pomocne okażą się niżej zamieszczony film i opowiadanie. https://www.youtube.com/watch?v=cW47pgAevKM
"Przemiana gąsienicy Oli", K. Wójcik - Bożętka
Mokra trawa pięknie pachniała, pierwsze promienie słońca odbijały się w kropelkach rosy, która zbierała się na liściach i łodyżkach.
Słońce wstawało i zapowiadał się piękny, ciepły, wiosenny dzień. Żaba Eugenia wylazła z bajorka i zakumkała radośnie, lubiła wiosnę. Motyl Eustachy przysiadł na stokrotce i westchnął.
- Wiosna, wiosna... Wszyscy zajęci swoimi sprawami, a ja tylko latam od kwiatka do kwiatka i nudzi mi się! - powiedział przygnębiony, patrząc na gąsienicę, która wcale nie była zainteresowana zabawą. Myślała tylko o tym, aby zaspokoić głód.
Gąsienica Ola pełzła sobie po łodyżce rumianku, obgryzała liście, ale była zaniepokojona. Czuła się jakoś dziwnie, tak jakby było jej za ciasno we własnym ciele. Przeczuwała, że niebawem coś się zmieni.
Co u ciebie słychać, Olu? - zagadnął ja ślimak Antoni, który miał apetyt równie wielki jak gąsienica. - Pyszne jedzenie w tym naszym ogrodzie, nieprawdaż?
- Prawdaż, prawdaż - przekomarzała się Ola. - Tylko brzuch mnie boli, chyba się przejadłam. 
- To niedobrze, to bardzo niedobrze - powiedział ślimak, kręcąc główką.- A ja dzisiaj jeszcze nic nie jadłem. Ogrodnik zerwał ostatnie główki sałaty. Chyba nie spodobało mu się, że obgryzłem liście, a były takie zieloniutkie i chrupiące...- dodał tonem usprawiedliwienia.
- Och, jak jasno! - wykrzyknął nagle kret Bonifacy, który wynurzył czubek nosa z kopca. - To nie na moje oczy! Wracam do mego domu pod ziemią.
- Bonifacy! - krzyknął do niego ślimak Antoni. - Coś Ty narobił?! Kopczyk na środku ścieżki? Ogrodnik bardzo się zezłości - zmartwił się ślimak, ale kret wcale nie słyszał jego narzekań, bo rył korytarz już zupełnie w innym miejscu.
- Chyba nadciąga wielki upał - oznajmiła gąsienica Ola, masując się po grubym brzuszku. - Czuję się bardzo zmęczona i ociężała, czas poszukać cienistego miejsca na drzemkę.
- Oj, Olu, Olu...Niedobrze. Bardzo niedobrze - zatroskał się motyl Eustachy. - Ruchu ci potrzeba, rozleniwiłaś się ostatnio, tylko jesz i spisz. 
- Ooo...Też to zauważyłeś? - zapytała Ola, ziewając przeciągle. - Muszę iść spać.
- Do zobaczenia! Ja musze poszukać czegoś do jedzenia - powiedział ślimak i ruszył w drogę.
- Jestem taki samotny...- kolejny raz westchnął motyl. - Nie ma z kim porozmawiać, pofruwać, nacieszyć się pięknem kwiatów, wy tylko jecie! - zakończył z wymówką.
Gdy dzień minął i zrobiło się chłodniej, wszyscy przyjaciele spotkali się przy grządce z rzodkiewką, która stanowiła kolację dla ślimaka Antoniego.
- Widzieliście może Olę? - dopytywała żaba Eugenia. - Nie widziałam jej od rana.
Niestety ani ślimak, ani motyl, a już tym bardziej kret nie widzieli gąsienicy od porannej rozmowy.
- A widzieliście to dziwne coś, co wisi przyczepione pod liściem pokrzywy? - zakumkała żaba. - Taki rulonik... Co to może być? 
Zwierzęta nie potrafiły odpowiedzieć na to pytanie. Gdy zapadła noc, zmartwieni mieszkańcy ogrodu oddalili się do swoich kryjówek. Przez kilka dni nikt nie spotkał Oli w ogrodzie..
Pewnego ranka motyl Eustachy witał piękny wiosenny dzień, fruwając od kwiatka do kwiatka, od rabatki do rabatki. Nagle ujrzał ślicznego żółtego motyla siedzącego na płatkach tulipana.
- Cześć, Eustachy, miałeś rację, ruch jest wspaniały, fruwam sobie już od rana - powiedział motyl.
- Witam - odparł zaskoczony Eustachy. - Ale kim ty jesteś?
- Nie poznajesz mnie? To ja, Ola - rzekł motylek i radośnie zatrzepotał skrzydełkami. 
- Coś podobnego! - zdziwił się motyl Eustachy.
- To wspaniała wiadomość - zakumkała żabka.
- No to już wiemy, co to za dziwny rulonik wisiał pod liściem pokrzywy - wykrzyknął ślimak Antoni radośnie. 
- To nie jakiś tam rulonik, tylko kokon, a nasza gąsienica Ola przemieniła się w motyla - oznajmił uroczyście kret Bonifacy i znowu schował się w kopcu. Spod ziemi wydobył się tylko stłumiony głos kreta: - To nie na moje oczy!

>> Wykonane przez dzieci gąsienice niech rozgoszczą się na parapecie w sali przedszkolnej od nadchodzącego poniedziałku, 19 kwietnia 🙂

3. Zadanie dorosłym opiekunom

Oto piosenki na dziś 

https://www.youtube.com/watch?v=imoS6Wkr04w

https://www.youtube.com/watch?v=gpZElYqu1Ag

Zróbcie z nich użytek 😉

CZWARTEK, 15.04.2021r.

Wprowadzenie litery G

  • praca z tekstem
  • aktywność ruchowa
  • praca manualna
    • koncentracja i uwaga
    • kreatywność
    • motoryka duża i mała
    • rozwój kompetencji językowych
    • rozwój kompetencji matematycznych
    • ekspresja ruchowa
  • Czytamy dziecku rymowankę o literze G
  • Rozmawiamy o podróży Grażyny i Grzesia. Pomocna może okazać się piosenka “Jedzie pociąg z daleka…” lub wspomnienia z rodzinnej podróży pociągiem.
  • Zachęcamy dziecko do naśladowania ruchów ślimaka i stonogi. Za radą stonogi próbujemy zwinąć się w kłębek.
  • Piszemy lub układamy z posiadanych pomocy wyraz stonoga (litery drukowane), po czym pokazujemy dziecku, jak ona wygląda (jeśli dziecko zna litery prosimy, by to Ono wykonało tę czynność). Piszemy (układamy) kilka innych wyrazów z literą g.
  • Odzwierciedlamy na jakimkolwiek podłożu wygląd (kształt) litery G wykorzystując dostępne naturalne materiały (G z kamieni, G z piasku, G z klocków itd.)
  • Szukamy w otoczeniu nazw zawierających głoskę g. A może uda się dostrzec stonogę Grażynę lub ślimaka Grzesia?
  • Idziemy do ogrodu podziwiać wiosenne rośliny albo grabimy teren, albo gotujemy razem obiad i tp.
  • Robimy masę do gniecenia. Kaszę mannę, ziarna siemienia lnianego, a najlepiej 😉 nasiona chia zalewamy gorącą wodą (każdy składnik oddzielnie lub zmieszane w dowolnych proporcjach (dziecko eksperymentuje, doświadcza, decyduje), czekamy chwilę, przekazujemy dziecku do gniecenia i formowania.
Stonoga Grażyna
wybrała się do Żnina
nocnym pociągiem przez Kutno.

W Kutnie wsiadł ślimak Grześ.
- Cześć - zagadnął Grażynę.
- Cześć - odrzekła - Czemu ci tak smutno?
- Spać nie mogę w podróży,
trudno oko mi zmrużyć - jęknął Grześ.
- Wszystko gniecie, uwiera...

- Ale na to jest rada -
- tak stonoga powiada.
- Tylko popatrz
i naśladuj mnie teraz.

Niepotrzebna pierzyna,
kiedy jadę do Żnina,
bo w pociągu doskonale śpię.
Gdy się skręcę tak właśnie...
w tej pozycji też zaśniesz.
Ta pozycja to litera G.

Nie minęła godzina,
kiedy Grześ i Grażyna
już chrapali pozwijani w G.

Dobra rada jest złotem,
ale z każdym kłopotem
można wygrać, gdy się bardzo chce.

Teraz ty napisz G
- Czy to trudne?
- Ach, nie!
To litera piękna i gładka.
G to koło niecałe...
C napisałeś?
Wspaniale!
Zatem koło niecałe (C)
i kładka. (G)

Środa, 14.04.2021 r.

  1. Zabawa rytmiczna z wierszem M. Kownackiej „Słonko po deszczu” – rodzic/opiekun czyta wiersz i razem z dzieckiem ilustruje ruchem jego treść. Dziecko ćwiczy narząd mowy.
    Maria Kownacka
    “Słonko po deszczu”

    Pada deszczyk! Pada deszczyk!
    I po liściach tak szeleści…
    Kap! Kap! Kap!
    (dziecko w przysiadzie bębni rytmicznie palcami o podłogę)
    Zatuliły kwiatki płatki,
    główki chylą do rabatki!
    Kap! Kap! Kap!
    (dziecko opuszcza nisko głowę)
    Deszcz ustaje – płyną chmury –
    kwiaty wznoszą się do góry.
    Ho! Ho! Ho!
    (dziecko wznosi stopniowo głowę i ramiona)
    Wiatr tu pędzi na wyścigi,
    wiatr kołysze nam łodygi!
    Wiu! Wiuu! Wiuuu!
    (dziecko w rozkroku kołysze się na boki)
    Biegną dzieci tu z ochotą:
    Uważajcie – takie błoto!
    Wiu! Wiuu! Wiuuu!
    (dziecko biegnie na palcach)
    Byle słonko nam nie zaszło –
    róbmy prędko z błota – masło!
    Chlap! Ciap! Ciap!
    (dziecko przebiera nogami w miejscu)
    Teraz – baczność – kroki duże –
    przeskoczymy przez kałużę!
    Hop! Hop! Hop!
    (bieg i podskoki)
    Już pogoda – słonko świeci,
    maszerują w pole dzieci –
    Raaz – dwaa – trzyy!
    (dziecko maszeruje rytmicznie, akcentując stopą pierwszy krok,
    a klaskaniem krok następny)
  2. Burza mózgów „Jak wyglądają drzewa wiosną?” – dzieci wspólnie z rodzicem/opiekunem zastanawiają się i opisują wygląd drzew wiosną. Podają też inne charakterystyczne oznaki wiosny w przyrodzie, np. budowanie gniazd przez ptaki.
  3. Zabawa rozwijająca spostrzegawczość wzrokową „Coś, co jest w ogrodzie”. Rodzic/opiekun/rodzeństwo opisuje przedmioty i rośliny z najbliższego środowiska. Zadaniem dzieci jest odszukanie ich i ustawienie się obok danej rzeczy. Rodzic/opiekun/rodzeństwo mówi np.: Proszę odszukać największy kamyk. Która ławka jest wyższa? Gdzie rośnie najniższe drzewo?
  4. Zabawa ruchowa „Drzewa na wietrze”. Dzieci ustawiają się w rozsypce i rozkładają ręce na wysokości barków. Gdy rodzic/opiekun/rodzeństwo mówi: Mocny wiatr!, dzieci wymachują rękami; gdy mówi: Wietrzyk!, dzieci delikatnie i powoli poruszają dłońmi.
  5. Zabawa plastyczna „Kolorowa folia”. Rodzic/opiekun wbija dwa patyki. Pomiędzy nimi rozkłada bezbarwną, przezroczystą folię. Dzieci otrzymują rozcieńczone farby plakatowe. Malują nimi na przygotowanym stanowisku pracy, posługując się palcami i całymi dłońmi.
    lub
    Zabawa plastyczna „Drzewne malunki”. Dzieci przykładają kartki do drzewa. Rysują kredką po kartkach, na koniec opisują swoje prace.

Propozycje kart pracy:

WTOREK, 13.04.2021r.

1.W wiejskiej zagrodzie

Piosenka (kod dostępu na fb) 

 https://l.facebook.com/l.php?u=https%3A%2F%2Fblizejprzedszkola.pl%2Fmiesiecznik%2Fscenariusze-zajec-i-artykuly%3Fetykieta%3D1005%26fbclid%3DIwAR2PPLke3OXY3km2hwBAXtHlGAlewb8lTnkiMukT0Ye_dzVgq3V6FsPBZwY%23wyniki&h=AT2d6J9f8m9r93xIKoXfxkaFRZXXi_24KxnqIBQ2XjCFIz5gUDdvCapYYi0Q79WnxNEmXp7NRfrITgyW2qWfzJ7_YroxhaeC-AcMMFUddOqqbhqKVCPMRr0JVUV0byHcgJfn&__tn__=-UK-R&c[0]=AT27qgOQy0kuT4fcmfTGZDQkPIlENiloNkWOxCQEIhA03WigVDs1W-jyCpUxEHmj8VzmUmGa_i5kD37xq-_j9-HryxYj798NsBAKnoYLcJqAas_h80MlVayCV3DRokll7g3TfyQ6O3HvNXWeOqXVH2vvH5uZAfSU12PVnxrvaFK61QRv

  • rozwój poznawczy
  • ćwiczenia logopedyczne
  • ćwiczenia matematyczne
  • ćwiczenia pamięciowe

2. Trening paluszków

  • ćwiczenia usprawniające aparat mowy
  • rozwój kompetencji językowych
  • ćwiczenie motoryki małej i dużej
  • rozwijanie poczucia tempa i rytmu
  • koordynacja słuchowo – ruchowa
"Głodne zwierzęta", M. Koc
Na podwórku już od rana
awantura niesłychana:
koty miauczą miau, miau,
psy szczekają hau, hau,
gęsi głośno gę, gę,
kozy meczą mee, mee,
a owieczki bee, bee.
My jeść chcemy, gospodyni,
dlatego się złościmy.
  • Dorosły czyta dziecku rymowankę ze szczególnym uwydatnieniem odgłosów zwierząt. Prosi, by dziecko je wyraźnie i głośno je powtórzyło.
  • Dziecko w dowolny, najdogodniejszy sobie sposób próbuje zapamiętać poszczególne wersy rymowanki (np. powtarza każdy wers po przeczytaniu przez opiekuna albo naśladuje kolejno wymieniane zwierzęta, spaceruje i powtarza tekst lub układa postacie wymienionych zwierząt utrwalając kolejność wersów wiersza, a może wspina się na drzewo sylabizując słowa itd.)
"Biedronka", M. Koc
(Dziecko trzyma przed sobą jedną dłoń ze zaciśniętymi w piąstkę paluszkami)
Pogubiła swoje kropki (porusza piąstką wykonując ruchy w lewo i w prawo)
biedroneczka mała.
Więc zabrała się do pracy (porusza piąstką wykonując ruchy obrotowe)
i kropek szukała.
Pierwsza była w trawie,(wystawia kolejne palce zaczynając od kciuka)
druga obok w stawie,
trzecia wpadła do koszyka,
czwarta siadła na patykach.
Piąta fruwa koło rzeczki.
I znalazły się kropeczki. (dziecko porusza wszystkimi palcami swojej dłoni) 
  • Opiekun czyta rymowankę pokazując ruchy do wykonania. Dziecko je naśladuje. Próbuje powtarzać tekst.
  • Dziecko modyfikuje, zgodnie z własnymi pomysłami, ruchy dłoni i palców. A może uda się wymyślić kolejne wersy?
  • Dorosły inicjuje zmianę tempa wypowiadanej rymowanki, by np. przyśpieszyć ruchy wykonywane przez dziecięcą dłoń. Obserwuje, czy dziecko słyszy różnicę i czy dostosowuje się do tempa i rytmu.

3. Praca z tekstem.

  • rozwój poznawczy
  • rozwój kompetencji językowych
  • ćwiczenie kreatywności
  • ćwiczenie uwagi, koncentracji i precyzji
  • myślenie przyczynowo – skutkowe
  • ekspresja artystyczna
  • rozwój sfery emocjonalnej
  • rozwój umiejętności społecznych
"Bajka na cały tydzień", J. Jasny
Są takie mamusie, które nie potrafią ładnie rysować. Jedna z takich mamuś miała synka, który w poniedziałek powiedział:
- Wszystkie mamy rysują swoim dzieciom, tylko ty nie. Narysuj mi byle co.
- Byle co? - ucieszyła się mama - Byle co to jedyne, co potrafię narysować. Wyjęła z szuflady pudełko kredek, dużą białą kartkę i...zaczęła się bajka.
Byleco wyglądało tak sobie. Niby - okrągłe, a jednak podłużne. jest podobne, ale trudno powiedzieć do czego. Możliwe, że do niczego. Fryzurę ma byle jaką i takie samo ubranie. Jakiś kubraczek zapięty o tyle, o ile. Skarpetki nie do pary, lewy but na prawej nodze, prawy na lewej.
We wtorek Byleco obudziło się jak zwykle za późno. Wstało z łóżka, umyło się byle jak, a wytarło w co bądź. Na śniadanie zjadło, co miało i poszło sobie, nie zważając na nic. Nie zauważyło więc wróbla, który podskakując zaćwierkał:
- Najuprzejmiej przepraszam, ale depczesz po moich okruchach!
W środę Byleco poszło na przełaj.
- Uważaj! - zapiszczało coś w trawie. - Tu jest tabliczka, na której życzliwy nam człowiek zapisał: nie deptać.
- Też mi coś! - prychnęło Byleco i poszło na skróty.
- Obserwuję cię już od dłuższego czasu - zabzyczała osa. - Jak będziesz się tak dalej szarogęsił, to tak cię użądlę, że popamiętasz!
Byleco przestraszyło się nie na żarty i popędziło, gdzie pieprz rośnie. 
Biegło, biegło...zatrzymało się w czwartek. Patrzy...a tu jak okiem sięgnąć, wylegują się kuleczki. Tu zielone, tam żółte, a na krańcach białe. Były tam też całe góry usypane z brązowych, pomarszczonych kuleczek. Byleco aż przysiadło z wrażenia, a przysiadając  potrąciło jedną, małą kuleczkę. I wtedy cała góra ruszyła lawiną w dół...kuleczki staczały się coraz szybciej i szybciej...i zasypałyby Byleco, gdyby nie Peper, który przyszedł w samą porę.
- Niech się mocno chwyci mojej ręki - rozkazał Peper.
- Kto? Ja? - zapytało drżącym głosem Byleco.
- A do kogo mówię? - spytał Peper.
- Jestem Byleco - przedstawiło się Byleco.
- Dobre i to - powiedział Peper i dodał:- Możesz tu zostać. Potrzeba tu takiego, który będzie przesypywał zielone kulki na miejsce żółtych, a białe tam, gdzie przedtem były zielone, a kiedy żółte zbrązowieją, wtedy Peper usypie z nich górę.
- A co z górami? - zapytało Byleco.
- Ciekawemu nos urwało - ostrzegł Peper i zajął się usypywaniem góry.
W piątek Byleco wypatrzyło ścieżkę miedzy górami i poszło nią przed siebie. Im dłużej szło, tym wyraźniej słyszało turkotanie. Aż w końcu oczom Byleco ukazał się gigantyczny młynek, którego korbą kręcił Wielki Murmul.
- Czy Pan miele pieprz? - zapytało Byleco.
- Czarna krowa w kropki bordo gryzła trawę kręcąc mordą - odpowiedział Wielki Murmul, kręcąc korbą.
- Stół z połamywa... powyławyma... z powyłamywanymi nogami- powiedziało, co umiało Byleco, na co Wielki Murmul przestał kręcić korbą i powiedział: 
- Stół z powyłamywanymi nogami! Tego nie znałem. A o co pytałeś?
- Czy może mi Pan pokazać, gdzie rośnie pieprz? - zapytało Byleco.
- Przyszedłeś za późno. Pieprz już urósł. Teraz jest pora suszenia i mielenia. Potem nastanie czas pakowania i wysyłania tam, gdzie pieprz nie rośnie. Więc nic tu po Tobie - dodał Murmul i kichnął.
W sobotę Byleco wróciło tam, skąd przyszło. W drodze powrotnej trafiło do pewnego przedszkola, a tam z radością stwierdziło, że wszystkie kieszenie ma po brzegi wypełnione brązowymi kuleczkami. I stało się to, co stać się musiało - kuleczki potoczyły się po podłodze i powpadały gdzie popadnie...
- Mamusiu! -  synek przerwał bajkę. - Byleco było w naszym przedszkolu! Te kuleczki to pieprz, bo wszystkie dzieci kichały.
- To znaczy, że teraz może być zupełnie blisko naszego domu - zaniepokoiła się mama. 
- Zrób tak, żeby do nas nie przyszło - poprosił synek.
- To nie będzie łatwe - zmartwiła się mama i narysowała drzwi zamknięte na klucz, a ponieważ nie umiała zbyt dobrze rysować, drzwi były nieco koślawe.
Nie ma żadnej pewności, że Byleco się przez nie nie wślizgnie. Zwłaszcza, że w niedzielę nie ma nic do roboty.
     
  • Opiekun czyta dziecku opowiadanie. Zwraca uwagę na dni tygodnia. Wyjaśnia, jeśli potrzeba, związki frazeologiczne.
  • Dorosły dopytuje dziecko, jakie emocje według niego przeżywał Byleco. Znajduje epizody mówiące o jego zachowaniu i w stosunku do niego, rozmawia o tym.
  • Czytający opowiadanie w międzyczasie docieka jak dziecko rozumie treść i jaki scenariusz przewiduje.
  • Dziecko szuka w domu przyprawy opisanej w “Bajce na cały tydzień”. Pieprz ogląda (różnych postaciach), wącha, smakuje.
  • Do kolorowego pieprzu i ziela angielskiego opiekun dodaje nasiona rzodkiewki, groch suszony itd. Dziecko porządkuje np. według koloru i wielkości, oddziela pieprz od pozostałych ziaren, wykonuje proste działania matematyczne.
  • Dziecko techniką collage tworzy pracę plastyczną – krainę, gdzie pieprz rośnie. Wykorzystuje materiał użyty do wcześniejszych czynności.
  • Dorosły opowiada lub szuka razem z dzieckiem informacji o tym, gdzie i jak uprawia się pieprz.
  • Dziecko dowiaduje się od innych lub samo wskazuje rośliny uprawiane w Polsce, które osiągają postać kulek. Zastanawia się, na jakim etapie rozwoju jest dana roślina obecnie (wiosną).

PONIEDZIAŁEK, 12.04.2021r.

Język angielski – utrwalenie poznanego słownictwa.

https://www.youtube.com/watch?v=qNJRGHk7sN8

Wiosna na wsi

Oto propozycje na dziś (materiały z https://blizejprzedszkola.pl/)

https://view.genial.ly/606de7c62aa56f0d119518b9/interactive-content-zagadki-dzwiekowe-odglosy-na-wsi

https://learningapps.org/watch?v=p2si3jwit21

https://learningapps.org/watch?v=pvso4meqk21

https://learningapps.org/watch?v=pmrdyinyt21

PIĄTEK, 8.04.2021r.

  • koordynacja słuchowo – ruchowa
  • emocje
  • ekspresja artystyczna
  • uczucia/odczucia estetyczne
  • kreatywność
  • rytm i tempo
  • koncentracja
  • rozwój kompetencji matematycznych
  • orientacja w przestrzeni i schemacie ciała
  • rozwój umiejętności językowych
  • rozwój poznawczy
    • pogadanka
    • opowiadanie
    • wykład
    • drama
    • aktywne słuchanie
    • praca manualna
    • aktywność ruchowa

“Wiosna przegląda się w lustrze”

1.”Lustro”, Piwnica pod Baranami (link podany na fb) 

  • Dziecko po wysłuchaniu utworu opowiada, jak zrozumiało słowa piosenki. Starajmy się stworzyć warunki do ekspresji ruchowej i słownej podczas rozmowy.
  • Dowiedzmy się jakie emocje pojawiają się w dziecku albo z jakimi ta muzyka mu się kojarzy.
  • Porozmawiajmy o tym, jakie dźwięki (odgłosy) słyszy.
  • Zaproponujmy, by odegrało scenkę wykorzystując tekst piosenki i własne lustro.
  • Podpowiedzmy, by wykonało czynności, które słyszało w piosence wykorzystując własny cień.

2. “Spacer po linie”, Piwnica pod Baranami (link podany na fb)

  • Przypomnijmy ćwiczenia z początku tygodnia – zajęcia sportowe. Zaproponujmy chodzenie po równoważni, desce, narysowanej linii.
  • Wykorzystajmy podany utwór do spaceru po linie (fizycznej lub fikcyjnej).
  • Czuwajmy, by dziecko spacerowało zgodnie z tempem i w rytm muzyki, by w ruchach odzwierciedlało melodyjność utworu, by poruszało się lekko, swobodnie, ale z wyraźnym akcentowaniem momentów uwydatnionych w utworze.
  • Może znajdziemy jakieś zaciszne, słoneczne miejsce, gdzie przy “Spacerze” uda się dziecku wyciszyć, rozluźnić…

3. Praca plastyczna – symetryczne odbijanki. 

Przed rozpoczęciem pracy porozmawiajmy z dzieckiem o tym, jak wygląda lustrzane odbicie. Pokażmy, co widać w lusterku, gdy dotyka jedną krawędzią jakiegoś podłoża. 

  • Potrzebne materiały:
    • kartka,
    • farby lub tusz,
    • pędzelek.
  • Sposób wykonania:
    • dziecko składa papier na pół, po czym otwiera kartkę,
    • po jednej stronie zgięcia dziecko maluje połowę dowolnego obrazka lub nanosi nieco farby w kilka miejscach albo robi kleks tuszem,
    • składa kartkę z powrotem w linii zgięcia,
    • przeciąga (przyciska) dłonią,
    • ponownie otwiera i sprawdza, co się stało,
    • domalowuje, co uważa za słuszne, by powstała praca, która odzwierciedli skojarzenie dziecka po otwarciu kartki.

4. Praca plastyczna – symetryczne układanki.

  • Potrzebne materiały:
    • kartka lub równe miejsce na ziemi,
    • prosty patyczek lub kredka (flamaster, ołówek i td.),
    • różnorodne małe przedmioty z otoczenia (kamyczki, rośliny, piórka, gałązki itd.) – po 2 każdego,
    • klej do różnych faktur.
  • Wykonanie:
    • na kartce, piachu, chodniku rysujemy lub układamy linię;
    • po jednej stronie linii dziecko układa wzór ze zgromadzonych drobnostek wykorzystując po 1 egzemplarzu każdej;
    • gdy wzór jest gotowy odzwierciedla go w identyczny sposób po drugiej stronie linii;
    • jeśli symetryczny wzór układało na kartce przykleja elementy;
    • jeśli robi to na powierzchni ziemi warto zaproponować, by powtórzyło pracę, ale w gigantycznej wersji.

Światowy Dzień Gołębia

1.Poszukajmy informacji o gołębiach. Zapytajmy, jak je postrzega, gdzie spotyka i td. Opowiedzmy dziecku ciekawostki o tych ptakach (może  przydatny okaże się poniższy tekst) – powróćmy do pór dnia i tego, czy mają wpływ na funkcjonowanie tych ptaków.

https://www.empik.com/empikultura/12-ciekawostek-ktorych-nie-wiesz-o-golebiach,107327,a 

🙂 A może ktoś w pobliżu hoduje gołębie? Najlepiej poznać temat u źródła – tym razem w gołębniku.

2. Przeczytajmy wybraną legendę o krakowskich gołębiach – ptakach, które niewątpliwie spotkał każdy zwiedzający Stare Miasto w Krakowie  http://www.abc-krakow.pl/legendy/krakowskie_legendy.pdf  https://www.rmf.fm/bajeczna-polska/show,358,legenda-o-zaczarowanych-krakowskich-golebiach.html

3. Gołąb to też symbol uczuć i postaw. Może warto o wspomnieć o takich skojarzeniach jak : gołąb pokoju czy gruchające gołąbki. Może wzbudzą one obraz wielobarwnego ptaka albo pocztowego gołębia, którego dziecko zechce wykonać stosując technikę witrażu. Zachęćmy do tego działania.

-> Pozostając w spójności z Krakowem wspomnijmy, że taka artystyczna pracownia działa w tym mieście. 

https://muzeumwitrazu.pl/o-muzeum/

-> Sięgnijmy po lusterko i zaproponujmy robienie innych nieco min niż przy piosence “Lustro” – łagodniejszych, miłych, z uśmiechem itp. (dowiedzmy się, w którym ćwiczeniu jest dziecku łatwiej lub przyjemniej).

4. Posłuchajmy odgłosów ptaków  (na żywo lub you tube). Wyłońmy z nich gruchanie gołębi. Poćwiczmy z dzieckiem wydawanie podobnego odgłosu, przy czym zwróćmy uwagę, by dziecko manipulowało językiem (cel – prawidłowa artykulacja głoski g – język ułożony na dnie jamy istnej, wygięty w górkę, czubkiem dotyka dolnych zębów, nie dotyka górnego podniebienia).

5. Wstęp do wprowadzenia litery G (będzie w kolejnym tygodniu):

  • wypowiadajmy wyraźnie słowo gołąb, podzielmy na sylaby i głoski, poprośmy dziecko, by zrobiło to samo, o ile nie podjęło takiego działania razem z nami;
  • spójrzmy, czy są jakieś przedmioty lub rośliny wokół nas rozpoczynające się głoską g, poprośmy dziecko, by je wyraźnie wypowiedziało;
  • jeśli pojawi się zainteresowanie,  pokażmy dziecku, jak wygląda litera G/g.

Czwartek, 8.04.2021r.

Kontynuujemy tematy rozpoczęte w minionych dniach bieżącego tygodnia.  

  • dni tygodnia
  • alfabet
  • pory dnia
  • kto nie śpi nocą
        • ćwiczenia językowe
        • ćwiczenia matematyczne
        • praca manualna
        • odgrywanie ról
        • rym, rytm i melodyjność
        • motoryka
        • rozwój poznawczy 

1. Utrwalamy dni tygodnia.  Poniżej dwa wiersze: J. Brzechwy i W. Chotomskiej (dzieciom starszym to też wstęp do pracy z poznawaniem kolejnych liter alfabetu).

"Tydzień", Jan Brzechwa
 Tydzień dzieci miał siedmioro:
 "Niech się tutaj wszystkie zbiorą!"
 Ale przecież nie tak łatwo
 radzić sobie z liczną dziatwą:
 Poniedziałek już od wtorku
 poszukuje kota w worku,
 Wtorek środę wziął pod brodę:
 "Chodźmy sitkiem czerpać wodę."
 Czwartek w górze igłą grzebie
 i zaszywa dziury w niebie.
 Chcieli pracę skończyć w piątek,
 a to ledwie był początek.
 Zamyśliła się sobota:
 "Toż dopiero jest robota!"
 Poszli razem do niedzieli,
 tam porządnie odpoczęli.
 Tydzień drapie się w przedziałek:
 "No a gdzie jest poniedziałek?"
 Poniedziałek już od wtorku
 poszukuje kota w worku -
 I tak dalej…
„Fryzjer”, W. Chotomska
 Od poniedziałku aż do soboty
 fryzjer ma bardzo dużo roboty.
 W poniedziałki - robi przedziałki,
 we wtorki - strzyże kędziorki,
 w środy - goli brody,
 w czwartki, piątki i soboty
 kręci paniom papiloty.
 A gdy skończy się fryzjerski tydzień,
 fryzjer w niedzielę za miasto idzie.
 Siada pod drzewkiem, w zielonym cieniu
 i tę piosenkę gra na grzebieniu.
 Robię przedziałki - w poniedziałki,
 strzygę kędziorki - we wtorki,
 golę brody - we środy,
 a kręcę paniom papiloty
 we czwartki, piątki oraz soboty.
  • Czytamy dziecku wiersz uwydatniając nazwy dni tygodnia. Interpretujemy wspólnie tekst.
  • Wracamy do czytania wiersza, ale tym razem dziecko bierze czynny udział – kończy wyrazy, wersy, przypomina usłyszane poprzednio rymy.
  • Następnie wymieniamy kolejno dni tygodnia licząc do 7. Pokażmy dziecku jak wyglądają cyfry 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7. Przyporządkujmy poszczególnym nazwom dni kolejne cyfry. Może zainteresuje się, czy są kolejne;) Spróbujmy dodawać. nazwijmy jakieś przedmioty dniami tygodnia – dodawajmy i odejmujmy dzieci Tygodnia (kiedy szukał, kiedy na zbiórce wszystkie się stawiły, kiedy wtorek do worka się schował, kiedy wtorek ze środą odeszli  – ile było?)
  • Po chwili dopytujemy czym zajmowały się dzieci Tygodnia (poszczególne dni) albo jakie fryzury układał fryzjer w kolejnych dniach. Może znajdziemy igłę, sito i wór, by zrobić krótką inscenizację do wiersza o siedmiorgu dzieciach Tygodnia? A może w pobliżu rośnie drzewo, pod którym dziecko może usiąść i posłuchać jeszcze raz (lub opowiedzieć) o zajęciach fryzjera.  Może wciąż jeszcze mamy w doniczce owies lub rzeżuchę? Zaproponujmy dziecku strzyżenie zieleniny – niech stworzy wyjątkowe fryzury.

2.Gdy już skończymy zabawę czas na wprowadzenie nowych liter: E/e oraz F/f. 

  • Do “f” wykorzystajmy “fryzjera” – dopytajmy o pierwsza głoskę, pokażmy jak wygląda litera rozpoczynająca wyraz, poszukajmy litery w tekście, rozejrzyjmy się wokół w poszukiwaniu obiektów z “f” na początku nazwy, ułóżmy F z dostępnych materiałów, przenieśmy to z klejem na karton (kolejna plansza z literą alfabetu do sali przedszkolnej;) 
  • E zaprezentujmy w następującej rymowance:
ELA MIAŁA GRZEBIEŃ,
GRZEBIEŃ BYŁ NIEBIESKI.
JEDNA KRESKA PROSTA
I W BOK SAME KRESKI.
ALE MAŁA ELA 
O GRZEBIEŃ NIE DBAŁA,
PRAWIE WSZYSTKIE ZĘBY
SZYBKO WYŁAMAŁA.
PŁAKAŁ STARY GRZEBIEŃ,
AŻ PRZYSZEDŁ BRAT ELI:
- CHODŹ ZE MNĄ DO SZKOŁY
TAM SIĘ ROZWESELISZ.
- EEEE...- NIE WIERZYŁ GRZEBIEŃ,
LECZ STAŚ WZIĄŁ GO ZE SOBĄ.
POPATRZCIE, CO OBAJ
W SZKOLE TERAZ ROBIĄ...

E TO JEST LITERA.
KRESKA (pionowa)
I TRZY KRESKI (poziome)
OTO E
A KIEDYŚ GRZEBYCZEK NIEBIESKI.

Postępujmy podobnie, jak przy poznawaniu litery F.

Poniżej rymowanki, które przedszkolaki już znają. 

“Alfabet dla najmłodszych. Podróże od A do Z”, M.Pruski

Kreski dwie i w środku mostek.
To jest A
piękne i proste.
Spróbuj sam i napisz A.
Pierwsza kreska /
 - właśnie tak.
Druga pierwszą drapie w głowę /\.
Jeszcze trzecia -
A gotowe.
Kreska z dwoma brzuszkami.
Oto B widzicie sami.
Chcecie wiedzieć jak to było,
że się B nam urodziło?
Chuda kreska...(pionowa)
...jadła, piła...
piła, jadła aż przytyła.
Pierwszy brzuszek... (b)
wyrósł kresce,
ale jadła więcej jeszcze.
Gdy jej przybył drugi brzuszek...(B)
...pomyślała: "Już nie muszę".
Odtąd każdy człowiek wie,
skąd się wzięło duże B.
C mnie zachwyca,
bo jest...
kawałkiem księżyca.
Płynie sobie w nieba aksamicie.
Ech...
C
ma piękne życie.
Ale kiedyś tak nie było...
Kiedyś C strasznie broiło
i zupełnie nie wiedziało
kim by być chciało.
Prostowało się
i udawało, że jest proste.
Na boku stawało,
mówiąc, że jest tunelem
albo mostem.
To znowu na plecach fikało,
rogi byka udawało.
A potem z uśmiechem się chwalac,
mówiło, że jest łódką
i pod łódką falą.
Aż kiedyś C spojrzało w górę...
na najbliższą wsiadło chmurę...
...i z księżycem płynie po niebie.
Napisz
C
księżyc świeci dla Ciebie.

Przypomnijmy je. Dajmy możliwość powiedzenia “z pamięci” przynajmniej niektórych wersów. Niech dziecko napisze ogromne A, B, C na piasku, betonie lub w jakimkolwiek innym miejscu, niech ułoży z patyków, trawy, kamyków… itd. (według pomysłowości i kreatywności dziecka i opiekuna).

3. Skoro o nocy mowa, oto propozycja tematycznej pracy plastycznej:

Magiczne koło – zabawa w pory dnia

4. Zabawa ruchowa – nietoperz i ćmy (noc, nietoperz, echolokacja)

“Nietoperze, które widzimy po zmroku, w trakcie latania używają echolokacji do zlokalizowania i złapania swojej ofiary. Emitują serię bardzo wysokich tonów, które odbijają się od napotkanych przeszkód, po czym wracają. Sygnały powrotne odbierane są przez bardzo czułe uszy nietoperza i przetwarzane, dzięki czemu ten mały ssak wie dokładnie, jak wygląda okolica, w której się znajduje i z ogromną precyzją jest w stanie zlokalizować poruszające się owady. I właśnie zasada echolokacji jest podstawą tej gry, w której jedno z dzieci – z opaską na oczach – odgrywa rolę nietoperza, a drugie – ćmy. (…) Jedna z osób odgrywa rolę nietoperza, inna – ćmy. Reszta stoi dookoła ich w kółku. Nietoperz ma założoną opaskę na oczy i próbuje zlokalizować ćmę, za pomocą echolokacji. Robi to, wołając “nietoperz”, na co ćma musi zawsze odpowiedzieć “ćma”. Ćma odpowiada na każde zawołanie nietoperza, orientuje się on wtedy, gdzie jej może szukać. im częstsze zawołania (częściej wysyłane sygnały w przypadku  prawdziwych nietoperzy), tym większą wiedze o jej pozycji i ruchach będzie maił nietoperz, nawet jeśli ćma porusza się bardzo szybko. Jeśli nietoperz chce odnieść sukces, musi być przez cały czas skoncentrowany i uważnie słuchać. Co do ćmy z kolei, ważne jest, żeby się szybko poruszała. Osoby z kółeczka nikomu nie pomagają, pozwalają jedynie nietoperzowi na pozostanie w środku. Powinny również zachowywać się  dosyć cicho, aby  nietoperz i ćma dobrze się słyszeli.” – z “Przyrodniczy plac zabaw”, Fiona Danks Jo Schofield 

5. Praca plastyczna “dzień czy noc”.

  • Potrzebne materiały:
    • kartka z bloku technicznego,
    • kredki świecowe lub pastelowe,
    • wykałaczka lub zaostrzony patyczek.
  • Sposób wykonania pracy:
    • całą powierzchnię kartki dziecko bardzo dokładnie pokrywa kredkami o różnych jasnych (nawet jaskrawych) barwach – najlepiej, by kolorów było minimum kilka i każdy zajmował małą część powierzchni;
    • nakłada kolejną warstwę koloru – ciemną – na całej kartce (kolor czarny, brązowy, granatowy, szary itp. powinny zakryć całkowicie poprzednio naniesione barwy);
    • patyczkiem, wykałaczką, metalowym spinaczem itp ściera ciemny kolor rysując różnorodne przedmioty, postacie, rośliny, zwierzęta itd. (kontury lub całe powierzchnie);
    • wyłania się świat oświetlony słońcem lub neonami 😉
  • Zachęćmy dziecko do eksperymentowania z kolorami. To nie musi być odzwierciedlenie rzeczywistości. Przedstawmy sposób wykonania pracy, ale niech samo decyduje o szczegółach w jej wykonaniu.

Środa, 07.04.2021 r.

Na dobry początek proponujemy:
1. Zabawa „Muzyczny ogród” – rodzic/opiekun wyznacza prostokąt symbolizujący ogród. Dziecko maszeruje po ogrodzie w rytm dowolnej muzyki. Przerwa w nagraniu oznacza, że ogród jest zamykany i wszyscy muszą natychmiast go opuścić. Ten, kto nie zdąży i zostanie zamknięty w ogrodzie, zamienia się w ogrodową rzeźbę i nie może się poruszać, dopóki znów nie zacznie grać muzyka. Czas zakończenia zabawy zależy od możliwości dzieci. Usprawnianie i synchronizacja zdolności słuchowych.

2. Zabawa dydaktyczna „Zapamiętaj i powtórz” – rodzic/opiekun układa na stole kilka (4-5) przedmiotów i wspólnie z dziećmi wypowiada głośno ich nazwy. Później zakrywa przedmioty, a dziecko wymienia je w kolejności ich ułożenia. Następnie rodzic/opiekun odsłania przedmioty i wszyscy sprawdzają poprawność wykonania zadania. Rozwijanie pamięci wzrokowej.

3. Obserwacja nieba. Zadaniem dziecka jest dokładne opisanie nieba, chmur, aktualnej pogody. Rodzic/opiekun rozbudzając zainteresowanie otaczającym światem, dopytuje czy niebo o każdej porze roku wygląda podobnie, czy wszystkie chmury są takie same, a także jak według dziecka wygląda niebo nocą.

4. „Kiedy jest noc?” – zabawa badawcza  z globusem i latarką. Wyjaśnienie następstwa dnia i nocy. Rodzic/opiekun prezentuje dzieciom globus. Tłumaczy, że jest to model kuli ziemskiej. Kawałkiem plasteliny zaznacza na nim miejsce, w którym się znajdujemy. Latarka to słońce. Rodzic/opiekun wyjaśnia, że po dniu zawsze przychodzi noc. Obraca globus, świecąc na niego nieruchomo latarką. Dzieci zauważają, że gdy na jednej półkuli jest dzień, na drugiej panuje noc.

5. Słuchanie opowiadania pt. „Jak Janek Skowronek chciał wygrać konkurs”.
– Co tu zrobić? – zastanawiał się Janek Skowronek.
Zastanawiał się dlatego, że już jutro miał się odbyć konkurs „Jak oni ćwierkają?”, a Janek nadal
nie miał nikogo do pary.
W zeszłym roku w konkursie mogli brać udział wszyscy i Janek pewnie by wygrał, gdyby nie Jarek
Kanarek i ta jego dość nieciekawa piosenka „Tiu, tiu, tiu”. W tym roku w konkursie mogły
występować tylko zespoły. Janek chciał zaprosić do wspólnego śpiewania Janusza Słowika, ale
Janusz właśnie dziś postanowił wystąpić z zespołem żab „Nenufar”, więc Janek musiał sobie
szybko znaleźć kogoś innego.
– Nie ma mowy, żeby Kanarek wygrał i w tym roku – mamrotał do siebie Janek. – Co robić?
Z tego wszystkiego nie poszedł spać jak zwykle o siódmej wieczorem, tylko zasiedział się do późna.
Wtedy coś zahukało mu nad głową.
– A kto to? – spytał przestraszony Janek.
– Sylwia Sowa – powiedziała sowa, która zwykle obudziła się o ósmej wieczorem i wyszła ze swojej
dziupli. – A ty jesteś ten sławny skowronek?
– Owszem – przyznał Janek, któremu bardzo pochlebiło to, że nawet nocne ptaki o nim słyszały.
– Podziwiam cię od dawna! – ucieszyła się Sylwia. – Mam twoje wszystkie płyty!
I tak sobie przyjemnie rozmawiali, aż w końcu Janek doszedł do wniosku, że właściwie mógłby
wystąpić w konkursie z Sylwią. Co prawda nie miała zbyt pięknego głosu, ale to jej „hu, hu” dobrze
pasowało do jego piosenki.
Sylwia bardzo się ucieszyła z propozycji i nawet zdążyli przećwiczyć piosenkę, ale potem wybiła
dziewiąta i Janek zrobił się okropnie śpiący.
– No to ja już lecę – powiedział. – Do zobaczenia. Konkurs zaczyna się o dwunastej w południe w
Ptasim Domku Kultury!
O dwunastej Janek czekał przed Ptasim Domem Kultury, ale Sylwii nigdzie nie było. Mijały minuty,
potem godziny, potem konkurs się skończył a Janek ciągle był sam.
– No, niech ja spotkam tę Sowę – mamrotał do siebie, strasznie zły. – Nie wiedziałem, że to taki
ptaszek! Czekał tak do siódmej wieczorem, a potem zachciało mu się spać, więc wrócił do siebie. I
nigdy się nie dowiedział, dlaczego Sylwia nie przyleciała na spotkanie…
A wy jak myślicie?

6. Rozmowa na temat treści opowiadania. Przykładowe pytania:

  •  Jakie zwierzęta występowały w opowiadaniu?
  •  O jakiej porze dnia spotkali się Skowronek i Sowa?
  •  Co Janek Skowronek zaproponował Sylwii Sowie?
  • Kiedy miał się odbyć konkurs?
  • Jak myślicie, dlaczego Sowa nie przyleciała na spotkanie?
  • Jakie znacie inne zwierzęta, które w dzień śpią a w nocy są aktywne?

7. Kto nie śpi nocą? Oglądanie filmiku. 

• Jakie zwierzątka dostrzegłeś/dostrzegłaś na filmiku?
• Które ze zwierząt spało?
Nawiązując do filmiku, proponujemy wykonanie karty pracy znajdującej się poniżej:

8. Praca plastyczna „Niebo nocą”. W tej pracy ważne jest, aby uzyskać efekt głębi. Na błękitnej kartce A4, białą farbą zaczynając od środka malujemy na około. Następny okrąg troszkę ciemniejszym kolorem niebieskim, potem jeszcze ciemniejszym aż po granat i fiolet. Dziecko może domalować czarną farbą różne obiekty. Rozwijanie sprawności manualnej, nabywanie precyzji ruchów. 
Niżej umieszczam zdjęcie, przykładowej pracy ze strony internetowej.

WTOREK, 6.04.2021r.

Grupa dzieci nie jest jednorodna. Prosimy o czerpanie z zamieszczonych propozycji zgodnie z wiekiem i potrzebami rozwojowymi dziecka. Podobnie jak przy zajęciach stacjonarnych: temat pracy wspólny całej grupie, a zadania i metody – dobrane indywidualnie. 

Cele dydaktyczne:

  • rozwój umiejętności i kompetencji językowych,
  • rozwój umiejętności i kompetencji matematycznych,
  • rozwój poznawczy,
  • ćwiczenie orientacja w przestrzeni,
  • określanie rytmu i regularności,
  • praca z narzędziami do pomiaru długości,
  • myślenie przyczynowo – skutkowe,
  • rozwój kreatywności,
  • uwalnianie ekspresji twórczej,
  • zaspokojenie potrzeby ruchu,
  • ćwiczenie sprawności fizycznej i motoryki,
  • kształtowanie postawy prozdrowotnej.

Metody i formy pracy:

  • pogadanka i opowiadanie (asymilacja wiedzy),
  • korzystanie z posiadanej wiedzy, weryfikowanie jej, wzbogacanie o nowe informacje i spostrzeżenia,
  • obserwacja, burza mózgów, giełda pomysłów (samodzielne dochodzenie do wiedzy),
  • powtarzanie i ćwiczenie (metody odtwórcze),
  • analiza i synteza,
  • praca manualna,
  • praca z tekstem.
foto: wk
foto; wk
foto: wk

Wykorzystajmy pozostałe po świątecznej dekoracji rośliny: rzeżuchę i owies.

1.Przyglądnijmy się im. Co w nich szczególnego? Czym się różnią? Dlaczego się różnią? Czy mają podobne korzenie? Po co im korzenie? Co stanie się z roślinami w przyszłości? W jaki sposób ludzie uprawiają te rośliny? Dlaczego to robią? Czy każdy może to robić (czego potrzebuje)?
2.Czy są takiej samej wysokości? Wyjmijmy po jednej sztuce. Ułóżmy obok siebie pionowo. A teraz połóżmy poziomo. Która z roślin jest dłuższa a która krótsza ? Ile rzeżuchy potrzeba, by ułożyć długość owsa (czy będzie łatwiej, gdy przetniemy którąś na pół)? Ułóżmy linię z rzeżuchy nad owsem (lub owies pod rzeżuchą), a później na odwrót).
3.Wyjmijmy po kilka roślinek, by było po tyle samo. Ułóżmy na przemian (owies, rzeżucha, owies rzeżucha…). Która roślina jest pierwsza, która druga, a która kolejna? Może macie pomysł jak inaczej można ułożyć te rośliny? Jakie figury geometryczne możemy z nich ułożyć?
4.Jaką głoską zaczynają się i jaką kończą słowa rzeżucha, owies? Ile mają sylab? Ułóżmy z roślin litery, na które kończą się wyrazy rzeżucha i owies. Wypowiedzmy je głośno.
5.Ułóżmy jak największą lub jak najgrubszą literę D. Wypowiedzmy ją głośno. Narysujmy palcem, dłonią, całą ręką na podłodze, przed sobą, innej osobie na plecach i tp. Poszukajmy w otoczeniu przedmiotów, których nazwy rozpoczynają się głoską „d”. Sprawdźmy w jakiejś książce, jak wygląda „D” i „d” oraz znajdźmy wyrazy ją zawierające. Wyklejmy z dostępnych materiałów literę D na kartce (kartonie) A3 (praca – tworzenie alfabetu – rozpoczęta w przedszkolu).

Międzynarodowy Dzień Sportu

1.Zastanówmy się co znaczą określenia: uprawiać sport, trenować, ćwiczyć, gimnastykować się, ruszać się, zawody sportowe, rywalizacja, zabawa ruchowa itp. Dlaczego ruch jest ważny w życiu człowieka? Czy wszyscy mogą uprawiać sport? Czy lub czym różnią się między sobą olimpiada sportowa i paraolimpiada? Rywalizacja, konkurencja, gry zespołowe – co to znaczy? Poszukajmy w dostępnych materiałach informacji na temat różnych dyscyplin sportowych. Cóż to takiego e-sport? Ile ma wspólnego z „uprawianiem sportu”, od którego zaczęliśmy naszą pogadankę?
2.Zorganizujmy zawody lub ćwiczenia sportowe. Wymyślmy sobie nawzajem konkurencje z wykorzystaniem dostępnego terenu, naturalnych przeszkód, materiałów z otoczenia. Nie trzymajmy się kurczowo znanych reguł. Warto, by pojawiły się ćwiczenia i zadania, w których przebieg i zasady są jakby ustalone, wydają się oczywiste (np. przejście po wyznaczonej linii) oraz takie, które urozmaicimy zasadami wymyślonymi przez dziecko z dorosłym (np. Idąc wypowiadać rymowankę: spaceruję z parasolem, wolę linę niż konsolę; spacer po linie sprzyja dobrej minie; po linie jak akrobata spaceruję, grawitacji nie czuję). Przy wykonywaniu zadań i ćwiczeń pamiętajmy o oddechu, okrzykach i radości z udziału, a przy określaniu konkurencji – o bezpieczeństwie i „podnoszeniu poprzeczki”😉
3.Znajdźmy miejsce na tzw. skok w dal. Zmierzmy pokonany przez dziecko odcinek używając do tego np. sznurka. Możemy w ten sposób porównać wyniki kilku osób. Ułóżmy kawałki sznurka od najkrótszego do najdłuższego i odwrotnie. Policzmy (jeden, dwa, trzy…; pierwszy, drugi, trzeci…) Następnie zmierzmy sznurek różnymi sposobami i narzędziami – stopa za stopą (stopa dziecka a dorosłego), łokciem (ponownie dziecka i dorosłego), centymetrem krawieckim, stolarską „metrówką” itd.

Wskazówki opiekunom:

  • Stwarzajmy sytuację, by dziecko czuło się kompetentne w przekazywanych nam informacjach. Słuchajmy z zaciekawieniem i podziwem tego, co wie. Pozwólmy, by podawało jak najwięcej różnych odpowiedzi na zadane pytania: niech szuka, błądzi, samo wyciąga wnioski (nie musi być od razu prawidłowych odpowiedzi, mogą być nielogiczne, fantazyjne z naszego punktu widzenia, ważne, by dziecko myślało „dlaczego” i „po co”. Kierujmy rozmowę zadając pytania, by w efekcie poszukiwań dziecko nabyło wiedzę już sprawdzoną, udowodnioną (np.: Co powoduje, że roślina się rozwija? Dlaczego mieszkając w bloku na 3 piętrze nie wyhoduję zboża na pieczywo swojej rodzinie, ale mogę zwiększyć komfort życia kota?). Gdy podczas myślenia i działania dziecka pojawią się pytania, „wrzucajmy” dziecku informacje, na przekazaniu których nam zależy.
  • Dbajmy o prawidłowe określanie położenia przedmiotów w przestrzeni i względem siebie.
  • Literę d (drukowaną) wprowadźmy w stanie koncentracji i uwagi. Jeśli dziecko chce poznać pisane d, podążajmy za jego potrzebą, ale chce podjąć próbę pisania korzystajmy ze wskazówek do prawidłowego pisania liter (dostępne materiały zawierają strzałki określające kierunek pisania danej litery). Jeśli dziecko zechce oprócz „D” układać, wyklejać, szukać „S”, które dziś poznaje w wymowie, pozwólmy mu na to.
  • Czuwajmy , by dziecko nie przedłużało głoski „s” i „d” w sylabę „sy” ani „de”
  • Organizując zawody sportowe stwórzmy klasyfikację i podium. Niech dziecko będzie dumne z własnych osiągnięć. Uczmy zdrowej rywalizacji i gry fair play. Gratulujmy osiągnięć, dzielmy wspólnie z dzieckiem radość z zabawy i rezultatu podejmowanego wysiłku, rozmawiajmy o emocjach i wtedy, gdy wygra i wówczas, gdy jest przegranym. Zachęcajmy, by szukało odpowiednej sobie dyscypliny, gry, ćwiczenia. Nie udawajmy, że wygrywa konkurencje, w których tak naprawdę jesteśmy bardziej sprawni. W ten sposób dziecko nie zbuduje poczucia własnej wartości lecz poczuje się oszukiwane.
  • Ważne, by dziecko podejmowało trud, kolejną próbę, wykonywało ćwiczenia najlepiej jak potrafi, przekraczało własne granice oraz mogło nam wymyślić konkurencje (w tych podkoloryzujmy trochę wysiłek). Najważniejsze jest działanie, podejmowanie wyzwań, ćwiczenie sprawności ruchowej a nie wynik, choć nie można minimalizować, gdy ujmujemy go w zasadach podejmowanej aktywności.
  • Doceńmy dziecięcą żywiołowość i kreatywność, pozwólmy na ruch na różne sposoby i na różnych wysokościach, bo neurobiologia wskazuje, że w rozwoju poznawczym dziecka nieprzecenioną rolę odgrywa aktywność motoryczna (najlepiej w plenerze, oczywiście).

PIĄTEK, 2.04.2021r.

  • zaspokojenie potrzeby ruchu i zabawy
  • ekspresja twórcza
  • pomysłowość i kreatywność
  • budowanie tożsamości i przynależności
  • dziedzictwo kulturowe
  • kompetencje językowe
  • kompetencje matematyczne

Kolorowe jajeczka. Pomagamy dziecku wykonać wydmuszki z jaj (przynajmniej jeden otwór malutki). Warto, by to dziecko wydmuchało żółtko i białko. Wydmuszki delikatnie myjemy i dokładnie suszymy. Otwór z jednej strony zaklejamy (mniejszy), wydmuszki układamy w wytłaczance. Rozpuszczamy galaretkę (nieco mniej wody niż w przepisie zamieszczonym na opakowaniu). Przy pomocy lejka wlewamy zimną galaretkę do wydmuszek. Pozwólmy dziecku wybrać smaki (kolory) galaretki, zdecydować, czy robimy jajka w różnych kolorach, czy mieszamy galaretki w poszczególnych wydmuszkach. Po zastygnięciu galaretki ostrożnie zdejmujemy skorupkę i z apetytem zajadamy jajeczko.

Brak dostępnego opisu zdjęcia.

Z kilku gałązek bluszczu lub dzikiego wina formujemy kontur dużego jaja. Warto, by dziecko spróbowało opleść (wzmocnić) je wstążką, sznurkiem, drucikiem, by zawiązało kokardkę lub pętelkę np. na górze (do zawieszenia). Gromadzimy wykonane dotychczas ozdoby świąteczne (ażurowe jajeczko, jajko z masy solnej, styropianowy kurczak) i materiał naturalny (bazie, gałązki bukszpanu, forsycji, skorupki jaj). Dziecko wybiera i układa wg własnej koncepcji poszczególne elementy, łączy je z dużym jajem przy pomocy sznurka, drutu, kleju na gorąco lub wciska w winobluszcz. W ten sposób powstaje oryginalna przestrzenna dekoracja świąteczna.

Pisanka gigant. Dziecko dmucha balon (trzeba zawiązać 😉). Z dorosłym opiekunem przygotowują klej mieszając do uzyskania jednolitej masy 1 szkl. mąki ziemniaczanej i 2 szkl. wody. Na paski różnej długości i szerokości rwie gazetę. Kawałki gazety moczy w kleju i mocuje na balonie, wygładza paski zdejmując nadmiar kleju. Papierem pokryć należy cały balon zostawiając tylko jego końcówkę. Im więcej warstw, tym bardziej trwałe będzie jajo. Dużym pędzlem można nanieść farbą kolorowe wzory. Praca pozostaje do wyschnięcia na minimum dobę. Kiedy gazeta jest sucha trzeba obciąć końcówkę balonu i wyjąć go, umocować jajo na podstawie (np. z falistego, sztywnego papieru) Może dziecko zechce ozdobić jajo jakimiś dodatkami?

Jajka gotujemy na twardo, po czym nadajemy im kolor przy użyciu gotowych barwników. Inny sposób: malujemy jajka w barwnikach naturalnych.                                                             Rozpuszczamy kredki świecowe. Szpileczkę wbitą w patyczek moczymy w gorącym wosku i nanosimy na farbowane jajko. Bardzo szybko pojawia się kolorowy, trwały wzór (nie ścieramy wosku jak w przypadku batiku). Pisanki na świąteczny stół gotowe!    https://www.kalendarzrolnikow.pl/1991/naturalne-barwniki-do-jajek-czyli-pomyslowe-ekopisanki

A po wykonaniu tych zadań na pracę plenerową czas:

Kałużyści, D. Wawiłow
 Już od rana na podwórzu,
 wśród patyków i wśród liści,
 przykucnęli nad kałużą 
 pracowici kałużyści.
 Wygrzebują brud z kałuży,
 niech kałuża będzie czysta!
 Pełne ręce ma roboty
 każdy dzielny kałużysta!
 Rękawiczką i chusteczką 
 dwóch błocistów chodnik czyści.
 Obrzucaja się szyszkami
 bardzo dzielni szyszkowiści.
 Dwie kocistki pod ławeczką 
 cukierkami karmią kota…
 Świątek, piątek czy niedziela 
 na podwórku wre robota!

Czwartek, 1.04.2021r.

  • rozwój poznawczy (gatunek, stadia rozwojowe ptaka itd.)
  • myślenie przyczynowo – skutkowe
  • umiejętności matematyczne
  • umiejętności językowe
  • zmysły
  • budowanie poczucia wpływu i sprawstwa
  • samodzielność i współpraca
  • sfera emocjonalna i społeczna
  • postawa proekologiczna
  • motoryka duża i mała
  • uważność i koncentracja
  • krytyczne myślenie
  • ruch i zabawa

Międzynarodowy Dzień Ptaków
Czas na spacer i obserwację w okolicy. Sprawdźmy, kto uwił gniazdko w pobliżu oraz ile
gniazd i budek znajduje się w pobliżu nas. A może wśród ptaków są i takie, którym
prokrastynacja jest bliska i trzeba gatunek ratować – zawieśmy kolejną budkę na drzewie, bo
lęgu czas.
Porozmawiajmy o gatunkach chronionych, zastanówmy się, czy są takie w naszym regionie?
Zachwyćmy się fruwającymi wysoko ptakami. Nadstawmy twarz ku słońcu…
A gdy już dotlenimy się i zmęczymy nieco, to czas przysiąść do pozostałych dzisiejszych
propozycji.

„Bajka o jajku”, Ilza Evro
 Patrzcie, pies Azorek – łaciaty,
 ma ostre kły i aż cztery łapy.
 A jakaż śmieszna broda indora
 w kolorze dojrzałego pomidora.
 A wąż, patrzcie, znów zmienił skórę,
 chociaż w starej nie ma żadnej dziury.
 - Tylko ja jestem brzydkie i łyse,
 nie mam nawet najmniejszej rysy!-
 Tak jajko do siebie mówiło,
 płakało i marudziło.
 I biedne tak się zmęczyło,
 że potoczyło się i zbiło.
 Jak jajeczko kolor zmieniło?
 Stało się żółte, a białe było?
 Przed chwilą spokojnie leżało
 i nagle kurczakiem się stało!
 Przez parę tygodni nim było –
 - w koguta się zmieniło.
 Chyba to wróżki zaczarowały,
 że z jajka wykluł się kogut cały! 

Przeczytajmy dziecku tekst. Pozwólmy, by samo zastanowiło się, co się stało (fragment „Jak jajeczko kolor zmieniło? Stało się żółte, a białe było” nie jest oczywisty, gdy nie ma ilustracji). Porozmawiajmy o tym, skąd biorą się ptaki? Kura to też ptak. Czym różni się od tych spotykanych wśród krzewów i drzew?
Wróćmy do początku wierszyka. Pomówmy o wspomnianych zwierzętach. Czy wszystkie wykluwają się           z jajka jak kurczak? Czym się różnią? Czy na pewno jajko kurze jest gładkie? Pomówmy o różnych pięknych jajach ptaków.
Zapytajmy o emocje i postrzeganie innych. Co śmiesznego w brodzie indora?! Jest śmieszna czy jest cechą szczególną? A czy jajko jest brzydkie, czy po prostu inne albo wyjątkowe?
Co czuje jajko, które myśli, że jest gorsze…? Dlaczego tak się czuje?
I…nie zapomnijmy o naśladowaniu ruchów i odgłosów zwierząt, które pojawią się w naszej rozmowie.                Turlajmy się!

W kurniku na grzędzie
 leżą jajka w rzędzie.
 Kura się kręciła
 dwa jajka strąciła.
 Powiedz przedszkolaku mały
 jakie jajka pospadały?

Dorosły (rodzeństwo) układa różnorodne/kolorowe jajka (wycięte sylwety, jajka naturalne itd.).
Wskazane do odgadywania dziecko zasłania (zamyka) oczy. Mówiąc rymowankę prowadzący zabawę
chowa jedno lub kilka jajek. Dziecko otwiera oczy i określa wygląd brakujących jajek. Po pewnym
czasie następuje zamiana ról 😉
W pojemniku wypełnionym sianem, słomą, ścinkami papieru, nićmi itp. chowamy kilka różnych jaj.
Dziecko ma za zadanie znaleźć wszystkie korzystając tylko ze zmysłu dotyku. Wyjęte jajka układa w rzędzie, przelicza, szereguje np. od najmniejszego do największego, od najbardziej jasnego do
najciemniejszego (od lewej do prawej), tworzy zbiory wg ustalonych kryteriów, „dzieli po tyle samo”
itp.

Jajeczko ażurowe

foto: wk

Potrzebne materiały: deseczka + małe gwoździe + młotek + drucik/kolorowa nitka/sznurek +pędzel + klej lub styropian/korek + szpileczki + kolorowa nitka/sznurek + pędzel +klej
Sposób wykonania: szpileczkami lub gwoździkami dziecko wyznacza kontury jajka (ewentualnie wcześniej odrysowuje jajko od szablonu). Zaczepiając w różnych kierunkach nitkę zapełnia jajko. Nitkę smaruje klejem (wodnym, wikolem, innym „magicznym”). Po wyschnięciu zdejmuje (pozwólmy dziecku znaleźć na to sposób) ażurowe jajeczko.

-> Jajko przyda się do stroika tworzonego jutro

ćwiczenia:

Może być zdjęciem przedstawiającym tekst „*Tworzymyjajecznemny! jajeczne *Tworzymy Uśmiechniętą minkę robię, Też tak zrób -pozwól sobie. Mała złość, groźna minka, Taka minka jak sprężynka. Boję się mamusiu droga, Ratuj, bo mnie gnębi trwoga. Oczy w górę, uśmiech szczery, To jest uśmiech do kamery. iwanowska.alicja Oooo zdziwienie się zjawiło, Czy coÅ tutaj się zdarzyło? Smutek, żal zniechęcenie. Chcę pójść spać, to jest marzenie. CTiRM MigaMiÅ”

Może być komiksem przedstawiającym tekst „*Co ptaszki ćwierkają? Odczytujemy wyrazy, łacząc po kolei wszystkie sylaby. LO LA MA かめ MO DA ΤΑ MA MA 木 LA 林 ΤΑ LA iwanowska.alicja TO CTiRM MigaMiÅ”

Może być komiksem przedstawiającym tekst „*Co ptaszki ćwierkają? Odczytujemy wyrazy, łacząc po kolei wszystkie sylaby. ሐሕ ΤΑ れ ΤΑ W 本 TO LA MA DA TA LA DO DA DO LA iwanowska.alicja CTIRM MigaMiÅ”

Może być komiksem przedstawiającym tekst „ptaszki ćwierkają? Odczytujemy wyrazy, łacząc po kolei wszystkie sylaby. Lola Mamo LO かめ Dama LA Mata かለ MA Lama MO DA MA TA Moda MA Mama Lata Lato わ LA 林 ΤΑ LA iwanowska.alicja TO CTIRM MigaMiÅ”

Może być komiksem przedstawiającym tekst „*Co ptaszki ćwierkają? Odczytujemy wyrazy, łacząc po kolei wszystkie sylaby. Tata Tola ሓ ΤΑ わ Lada Tama TA 神 TO Tato LA MA ΤΑ LA DA Data Lata Doda Dola DO DA DO LA iwanowska.alicja CTIRM MigaMiÅ”

Może być komiksem przedstawiającym tekst „My chcemy WIOSNY! Hu-hu-hu, hu-hu-hu, Czy ktoś widział wiosnę tu? Mee-me-me, mee-me-me, Ja też wiosny, wreszcie chcę! Iha-ha-ha, iha-ha-ha, Czy ktoś wiosnę w ogóle zna? Kum-kum-kum, kła-kła-kła, Zima nie jest taka zła! Kic-kic-kic, kic-kic-kic, Do jedzenia nie mam nic. Mniam, mniam, mniam, Mniam, mniam, mniam, Mało miodku już tu mam. Muu- -mu- mu, mu-mu, Aja głodna stoję Nie ma trawy na polanie, Co ja zjem dziś na Åniadanie? Chrum-chrum-chrum, kwi-kwi-kwi, Coś tu wiosną pachnie mi! iwanowska.alicja CTİRM MigaMiÅ”

 

Środa, 31.03.2021r.

W dniu dzisiejszym proponujemy: zabawy muzyczne, zabawy matematyczne oraz zabawy ruchowe na świeżym powietrzu. Na samym początku chcemy przypomnieć dzieciom znaną już zabawę muzyczno-ruchową „Marcowe zajączki”, która służy: doskonaleniu poczucia rytmu, rozwijaniu słuchu muzycznego oraz kształtowaniu wrażliwości i wyobraźni muzycznej. Poniżej zamieszczamy link do piosenki, a także tekst piosenki.

1. „Marcowe zajączki” – zabawa muzyczno-ruchowa. Dziecko śpiewa i bawi się przy piosence, reaguje na zmiany dynamiczne, rozwija pamięć i słuch muzyczny.

„ Marcowe zajączki”
słowa: Marta Jelonek
muzyka: Andrzej Zagajewski

Ref. Na błękitnym niebie
Świeciło złote słońce.
Na marcowej łące
Bawiły się zające.

1.Napotkały żabkę,
Wysoko skakały.
Spotkały krecika,
W łapki z nim zagrały.

Ref. Na błękitnym niebie
Świeciło złote słońce.
Na marcowej łące
Bawiły się zające.

2. Wąchały krokusy,
Stokrotki zrywały.
Zobaczyły liska ,
Szybko uciekały.

Ref. Na błękitnym niebie
Świeciło złote słońce.
Na marcowej łące
Bawiły się zające.

3. Na płaszczu biedronki
Kropki policzyły.
Zaczął padać deszczyk,
W norce się ukryły.

Ref. Na gwieździstym niebie
Gwiazdki migające.
Na marcowej łące
Smacznie śpią zające.

2. „Wielkanocne obliczenia” – zabawa matematyczna. Dziecko rozwija umiejętność liczenia. Dziecko siada przy stoliku, na którym leżą liczmany, np. guziki, nakrętki po napojach (przedmioty dostępne w domu/ przedmioty znalezione na podwórku – np. patyczki, kamyki). Rodzic podaje treść zadania, dzieci obliczają za pomocą liczmanów:
1..Na stole leżało osiem jajek. Mama zjadła jedno, a tata dwa. Ile jajek zostało na stole?
2.W pewnym domu do świątecznego śniadania zasiadły następujące osoby: mama, tata, ciocia Basia z wujkiem, babcia Frania i mały Michaś. Ile osób siadło do świątecznego śniadania?
3.Zuzia robiła wielkanocną palmę. Przyczepiła na niej 2 czerwone kwiaty, 4 żółte kwiaty i 3 fioletowe. Ile kwiatów przyczepiła na palmie?

3. „Pisanki zajączka” – zabawa matematyczna. Dziecko wykonuje zadanie na karcie pracy – liczy ile każdy zajączek pomalował pisanek na święta, rysuje tyle kropek, ile pisanek ma zając. Rozwijanie spostrzegawczości oraz kształcenie umiejętności liczenia obiektów i określanie ich liczby.

4. „Hopla, hopla, raz i dwa” – nauka piosenki. Dziecko poznaje słowa i melodię piosenki, śpiewa piosenkę indywidualnie.
Etapy:
– Prezentacja piosenki: dziecko słucha całej piosenki.
– Rodzic czyta słowa piosenki, rozmawia z dzieckiem na temat piosenki, omawiają słowa (to jest potrzebne, aby dziecko zrozumiało tekst piosenki i aby łatwiej zapamiętało słowa). Omawiamy charakter melodii i innych szczegółów piosenki.
– Rodzic rytmicznie mówi poszczególne wersy, dziecko powtarza.
– Ponowne odsłuchanie całej piosenki.
– Próba śpiewania piosenki, dziecko może bawić się przy piosence – zabawa wysnuta z treści piosenki.

Ref: Hopla, hopla, raz i dwa
Skacze zając hopsasa! / x4

1. Wskoczył zając do kurnika,
Zebrał jajka do koszyka.
Z nich pisanki zrobił sam
I w ogródku schował nam.

Ref: Hopla, hopla, raz i dwa
Skacze zając hopsasa! / x2

2. Już pisanki znaleźliśmy,
Były w trawie i wśród liści.
Ozdobimy nimi dom,
Bo pisanki po to są.

Ref: Hopla, hopla, raz i dwa
Skacze zając hopsasa! / x4

5. Zabawy ruchowe na świeżym powietrzu według inwencji rodziców/dzieci/ naszych propozycji:

– „Chodzenie po linie” – należy rozłożyć na ziemi długą linę tak, żeby się nie krzyżowała, na końcu zawiązujemy supeł oznaczający koniec trasy. Zadaniem dziecka jest (propozycje):
• przejście po linie;
• przejście po linie bez butów – na boso lub w samych skarpetkach;
• przejście po linie używając jedynie zmysłu dotyku – zawiązujemy dziecku oczy;

– „Berek drewniany” – zabawa ruchowa. Dziecko z rodzicami/rodzeństwem bawią się w tradycyjnego berka w ogrodzie/ na podwórku. Berkiem nie może zostać osoba, która dotyka czegoś drewnianego. Ćwiczenie ogólnej sprawność fizycznej.

Wtorek, 30.03.2021r.

W dzisiejszych propozycjach: praca z tekstem, praca plastyczna, zajęcia ruchowe. Wszystkie służą rozwojowi czterech obszarów rozwoju dziecka (fizyczny, emocjonalny, społeczny, poznawczy). To propozycje działań ujęte w planie pracy grupy. Dobór aktywności (atrakcyjność, poziom trudności, rozwój umiejętności) pozostaje w gestii opiekunów (aktualna kondycja dziecka, potrzeby dziecka i rodziny, możliwości itd.).                W czasie wykonywania czynności ważne ukierunkowanie na rozwój konkretnych umiejętności, ale najważniejsza radość z działania i efektów pracy. Dlatego celem nie jest wykonanie zadania, lecz trwanie        w procesie, przyjemność z pracy, radość z zabawy i powstałych prac artystycznych. Wyzwalanie naturalnej ekspresji ruchowej i artystycznej zaowocuje pomysłami, o których poniżej nie ma ani słowa. Bo rymowany tekst lub propozycja pracy plast. będą dziecku „tylko” inspiracją do samodzielnego, kreatywnego myślenia, rozpoznania i zaspokojenie swoich potrzeb. Jesteśmy ciekawe dziecięcych myśli i projektów oraz ich wyników (spragnione cytatów i foto).
Budowanie poczucia własnej wartości, samodzielności, wolność wyboru, wiara we własne możliwości, idą    w parze z odpowiedzialnością, troską, współdziałaniem. Dlatego w przedszkolu wdrażamy zasady ułatwiające współżycie, współpracę, budowanie relacji, wpływ na otoczenie. Przedszkolaki w grupie leśnej pełnią dyżury: nakrywają do stołu, sprzątają po posiłkach, podlewają kwiaty, porządkują miejsca pracy               i zabawy. Niech odbierajcie Im tej frajdy w domach rodzinnych 😉 🙂 

Aura sprzyja! Wszystkie aktywności można realizować w plenerze!

„Zajączki”, M. Jelonek
 Dwa małe zajączki rankiem się zbudziły,
 w Wielkanocne Święta razem się bawiły.
 Prawą ręką machały,
 lewą sobie podały.
 Prawą nóżką tupały, 
 a na lewej skakały.
 Na pożegnanie się ukłoniły,
 z innym zajączkiem się bawiły.

 „Wielkanocne harce”, M. Jelonek
 Na świątecznym stole 
 harce i swawole!
 Zając kica: kic, kic, kic! - kic, kic, kic!
 Baran bryka: hyc, hyc, hyc! – hyc, hyc, hyc!
 Kura gdacze: kud-ku-dak! – kud-ku-dak!
 A pisanki na to: trach, trach, trach, trach!
 Piszczy kurczę: pi, pi, pi! – pi, pi, pi!
 Kogut chrapie: fi, fi, fi! – fi, fi, fi!
 To Wielkanoc mu się śni!      
  • orientacja w schemacie ciała
  • ćwiczenia ortofoniczne
  • koordynacja słuchowo – ruchowa
  • rytm i tempo
  • aktywność ruchowa na świeżym powietrzu
  • wyzwalanie ekspresji ruchowej i pozytywnych emocji
  • trening umiejętności społecznych
„Szewska pasja”, D. Ludwiczak
 Niezwykle wesoły, pełen życia zając 
 podśpiewywał i gwizdał, radośnie kicając.
 Przekicał cała rozkwitłą i pachnąca łąkę,
 na której zawzięcie świerszcz w natchnieniu brzdąkał.
 Spotkał biedronkę, skowronka, szerszenia.
 - Coś nie tak… Krajobraz jakoś dziwnie się zmienia -  
 rozmyślał zając kierując się w stronę lasu.
 - Dawno tu nie byłem. No, od dłuższego czasu.
 Aj, oj, o coś się potknąłem. Co tu tak śmierdzi? -
-  bardzo wesoły zając strasznie się rozsierdził.
 Wpadł w złość przeogromną.
 Wplątany w stare kable,
 kopał  puszki, flaszki, stare garnki zajadle
 mrucząc – Niedawno ten las wysprzątały dzieci.
 Ogarnia mnie szewska pasja na widok tych śmieci! 
  • Opowiadanie -> O czym jest tekst?
  • Drama. Rozwój motoryki dużej. Obszar emocjonalny rozwoju dziecka (empatia). -> Zając w ruchach oraz mimice twarzy dziecka.
  • Modelowanie postawy proekologicznej i zachowań zgodnych z przyjętymi normami społecznymi. -> Pogadanka o właściwych (pożądanych) i niewłaściwych (przekraczanie norm społ.) czynach. Szukanie rozwiązań.
  • Rozwój możliwości językowych. -> Głośne, wyraźne powtarzanie wyrazów typu: brzdąkał, życie, świerszcz, szerszeń, rozsierdził się itd. Gwizdanie.
  • Rozwój kompetencji językowych. -> Burza mózgów nt. znaczenia zestawienia słów „szewska pasja”, wyjaśnienie, kiedy stosujemy ten związek frazeologiczny.
  • Sfera emocjonalna. -> Rozmowa nt. emocji przeżywanych przez dziecko w różnych sytuacjach, sposobów reagowania, próba nazwania stanów emocjonalnych i uczuć, szukania sposobów rozładowania złości i pożytku z „szewskiej pasji”.

Szarak. Recyklingowa praca plastyczna.
Na szarej tekturce (okładka z bloku, karton, papier falisty itp.) dziecko rysuje postać zająca – tułów, głowę, uszy (jeśli dziecku zbyt trudno naszkicować zwierzę, robi to dorosły, wycina i przekazuje dziecku w formie szablonu do odrysowania). Oddzielnie rysuje i wycina łapki. Z pozostałości jakiegokolwiek sznurka, rzemyka, nitki odcina kilkucentymetrowe kawałki z przeznaczeniem na umocowanie papierowych łapek do tułowia. Po wycięciu wszystkich części dziecko przykleja elementy do siebie tworząc postać zająca. Dokleja wąsy (papierowe paski, drucik, gałązki…), nosek (np. mięciutkie bazie), ogonek i oczy. Pozostawmy dziecku swobodę wyboru i możliwość ekspresji twórczej zachęcając do wyszukania w otoczeniu lub przygotowując do użycia skrawki różnych materiałów, filc, różnorodny papier, rośliny itd.. Może dziecko użyje do stworzenia ubrania zajączkowi lub dodania symboli świątecznych…

  • liczenie łapek, wąsów, części ciała zająca (dodawanie, odejmowanie, ćwiczenie spostrzegawczości)
  • ważne: dwa palce, dwie nogi, dwie łapki, dwoje oczu, dwoje uszu
  • „szarak” skąd określenie
  • w jakich warunkach żyje, czego potrzebuje
  • zając a królik – w czym tkwi różnica
  • ekspresja twórcza, kreatywność, artyzm – swobodne działanie, materiały i sposób wykonania dobrane przez dziecko
  • estetyka
  • podziw dla wytworów własnej pracy, sprawstwo, wiara we własne umiejętności
  • rozwój motoryki małej

Kurczak. (cd. pracy z poprzedniego dnia)
Wyschnięte jajo z masy solnej lub jajo styropianowe dziecko maluje farbą. Zwracamy uwagę na prawidłowe trzymanie pędzla. Z kolorowego papieru, drucików kreatywnych lub innych materiałów dziecko wycina (wygina) dziób, grzebień, oczy. Mocuje elementy do jajka (wciska, przykleja). Spód jajka smaruje klejem lub przykleja taśmę dwustronną, po czym mocuje tam „sianko”. Ozdoba wielkanocna gotowa:)

foto: wk

Wykonane zające i kurczaki (koguty, kury) proponuję wykorzystać do spontanicznej zabawy w teatr. Doczepmy długie wykałaczki (patyki) i kukiełki gotowe.

-> A to już punkt wyjścia do innego tematu – teatr, aktor, artysta, sztuka, kukiełka, pacynka itp. itd. 😉

Poniedziałek, 29.03.2021r.

  1. Praca z tekstem
  • umiejętności matematyczne
  • umiejętności językowe
  • kompetencje przyrodnicze
  • ćwiczenia motoryki dużej
  • koncentracja uwagi
  • myślenie metaforyczne
  • kreatywność i ekspresja
„Poniedziałek”, B.Truchta
 Czas zaczynać od początku:
 usiadł Poniedziałek w kątku,
 zamyślił się i powiada
 tydzień zacznę, trudna rada.
 Wysłał dzieci do przedszkola,
 zerwał wszystkie chwasty z pola,
 pootwierał okna w sklepach,
 nowy zapas zrobił mleka.
 Natrudził się i napocił.
 W szkole może trochę psocił, 
 bo szatniarka, pani Henia, miała coś do powiedzenia.
 Nadszedł wieczór, więc się cieszy.
 Umył szyję, buzię, uszy
 I położył się w śpiworku.
 Jutro ty pracujesz Wtorku. 
  • Czytanie wiersza. Dziecko uważnie wsłuchuje się w czytany tekst (dorosły zachowuje odpowiednią dykcję, poprawnie akcentuje słowa, modeluje głos, by zobrazować treść).
  • Rozmowa kierowana o wątku. Dziecko opowiada swoje wyobrażenia o Poniedziałku, wymienia czynności, które wykonał Poniedziałek, zastanawia się jaki dzień jest przed poniedziałkiem, przypomina jaki jest po nim, wymienia 7 dni tygodnia. Nawiązanie do bieżącego miesiąca i pór roku (utrwalanie). Burza mózgów nt. czym może zajmować się Poniedziałek w tym tygodniu albo o innej porze roku.
  • Podział na sylaby i głoski. Dziecko dzieli wyraz na sylaby (wymawia/klaszcze/podskakuje/maszeruje odpowiednią ilość razy), próbuje usłyszeć i wymówić pierwszą i ostatnią głoskę (nie przedłuża spółgłosek)
  • Tempo, rytm i rym. Dorosły kolejny raz czyta tekst. Dziecko próbuje kończyć wersy, powtarzać. Dorosły rytmizuje tekst, czyta w różnym tempie, powtarza to z dzieckiem.

->Kolejny poniedziałek – tzw. lany poniedziałek (lub wtorek po nim) – warto w zabawie o Poniedziałku wspomnieć (Czy „lany” równie zmęczony pracą? )

 

2. Rzeżucha w skorupce jajka

  • myślenie przyczynowo – skutkowe
  • ekspresja ruchowa
  • koordynacja słuchowo – ruchowa
  • motoryka duża i mała
  • rozwój emocjonalny
  • kompetencje matematyczne
  • kompetencje językowe
  • rozumienie zjawisk przyrodniczych
„Historia jajka”, Kolorowe wyliczanki 
 Jajko, jajko na murku siadło.
 Naraz jajko… O rety! Spadło!
 Bęc!
 Kto żyw to biegnie na pomoc tam.
 Naprawić jajka nie uda się nam.
foto: wk
  • Czytanie rymowanki. Dorosły uwydatnia rymy i dynamikę tekstu.
  • Burza mózgów/pogadanka nt. opisanej sytuacji – O kim mowa? Co się stało? Dlaczego? Czy mogło być inaczej? Co można zrobić?
  • Drama. Dziecko przedstawia ruchem historię jajka. Wykrzykuje słowa bęc, o rety, ruchem i mimiką twarzy okazuje emocje (jajka i otoczenia). Dla „odważnych”: odzwierciedlenie opisanej sytuacji z prawdziwym jajkiem, użycie kilku jajek (czy przebieg jest taki sam, czy wszystkie jajka są jednakowe, liczenie jajek – 1, 2, 3…; pierwsze, drugie, trzecie…, rodzaj nijaki – to jajko)
  • Skąd mamy jajka w domu i sklepie?
  • Jajko w kuchni. Dziecko próbuje rozbić jajko, oddzielić żółtko i białko; przebija żółtko, obserwuje jak się rozlewa; sprawdza, jak połączyć żółtko z białkiem w jednolitą substancję; spożywa potrawę z jajkiem (zmienna postać jajka).
  • Siejemy rzeżuchę. Umytą skorupkę jajka (połówki) dziecko wypełnia watą / wacikami / ligniną / gazą. Nasącza wodą. Na przygotowany materiał sypie nasiona rzeżuchy. Dla wzbogacenia ćwiczeń mieszamy nasiona rzeżuchy z innymi o różnej wielkości i/lub barwie, dziecko segreguje zbiory, wącha, mówi o różnicach nasion, dowiaduje się o tym, jakie rośliny z nich wyrosną, rzeżuchę umieszcza w skorupce, pozostałe – wg uznania swego lub opiekuna.

-> O rzeżuchę należy dbać, systematycznie podlewać. Proponuję przygotować kilka „okazów”.                   Po wykiełkowaniu część użyjemy do dekoracji, część do konsumpcji, a jeszcze inne – do zadań matematycznych. Warto posiać rzeżuchę w doniczce lub w gruncie i zaobserwować różnice.

3. Masa solna

  • umiejętności matematyczne
  • ćwiczenie zmysłu dotyku
  • wykonanie pracy manualnej
  • ekspresja twórcza
  • oczekiwanie na rezultat
  • Mąkę, sól drobnoziarnistą i wodę dziecko wsypuje do naczynia, miesza składniki tworząc jednolitą masę (tyle samo mąki i soli, wody 50% jednego ze składników, np. 1 szkl. – 1 szkl. – ½ szkl.; wzbogacić można: 3 łyżkami mąki ziemniaczanej, 1 łyżką cukru, 2 łyżkami oleju na podaną ilość składników)
  • Z powstałej masy dziecko lepi przestrzenne jajko lub jajko płaskie. Można dodać wykałaczkę (jajko na piku). Zostawia do wyschnięcia.

-> W kolejnych dniach przygotujemy dekorację świąteczną – wykonamy kurczaka z jajka                            lub pomalujemy wzory na płaskim jajku.

MARZEC 2021r.

Tematy kompleksowe w marcu 2021r. realizowane w grupie leśnej:

  • wiosenne przebudzenie (1 – 5 marca)
  • zwiastuny wiosny (8 – 12 marca)
  • wiosna radosna (15 –  19 marca)
  • wiosenne świętowanie (22 – 26 marca)
  • Wielkanoc tuż, tuż (29 marca – 2 kwietnia)

Plan pracy w grupie zawiera tygodniowe tematy kompleksowe. Są one holistycznym ujęciem zadań w celu osiągnięcia efektów w zakresie fizycznego, emocjonalnego, społecznego i poznawczego obszaru rozwoju dziecka, określonych w Podstawie programowej wychowania przedszkolnego. Priorytetem jest stwarzanie warunków do integralnego rozwoju dziecka.

GRUDZIEŃ

Zadania wychowawczo-dydaktyczne:

1. Poznawanie zwyczajów i tradycji związanych ze świętami Bożego Narodzenia.

2. Doskonalenie umiejętności prezentowania swoich zdolności na forum grupy.

3. Budowanie prawidłowych relacji i dążenie do przestrzegania zasad zachowania w grupie rówieśniczej.

4.  Doskonalenie umiejętności szukania racjonalnych rozwiązań konfliktów w relacjach społecznych.

5.  Stwarzanie okazji do pogłębiania wiedzy ogólnej i słownictwa.

6. Rozwijanie sprawności manualnej poprzez różnorodną działalność plastyczną.

Do nauki:

Wiersz „Zimowe powitanie”

Autor: Ewa Stadtmuller

Witaj, zimo – śliczna, biała!

Górki śniegiem przysypałaś

I od razu są gotowe

Na szaleństwa saneczkowe.

Zamroziłaś wody krople

– już pod dachem wiszą sople,

Już zmieniło się boisko

W fantastyczne lodowisko.

Zimo, kłaniam ci się w pas,

Bo ucieszyć umiesz nas!

„Puk, puk, puk ” piosenka dla Mikołaja

1.Puk, puk, puk do drzwi stuka ktoś.
Klik, klik, klik, radośnie dzwoni gość.
Otwieram drzwi, to jesteś ty.
Czekałem tyle dni, więc usiądź tu i ogrzej się.
A ja zaśpiewam Ci.

ref: Mój kochany Mikołaju cały rok czekałem.
Byłem bardzo, bardzo grzeczny, bardzo się starałem.

2.Ha, ha, ha uśmiech miło brzmi
Hi, hi, hi radośnie dzisiaj mi.
Otwierasz wór prezentów sznur, przyniosłeś wiele mi.
Ja cieszę się tak miło jest
Zaśpiewam znowu Ci.

ref: Mój kochany Mikołaju cały rok czekałem.
Byłem bardzo, bardzo grzeczny, bardzo się starałem.

LISTOPAD

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie listo.jpg

Zadania:

1. Poznawanie podstawowych zasad dbałości o czystość i zdrowie.

2. Wyrabianie nawyków dbania o najbliższe otoczenie.

3. Kształtowanie zdrowych nawyków żywieniowych.

4.  Rozpoznawanie i nazywanie zjawisk atmosferycznych, charakterystycznych dla późniejszej jesieni, np. deszcz, mgła, obniżająca się temperatura, skracająca się długość dnia.

5. Rozwijanie sprawności manualnej poprzez różnorodną działalność plastyczną.

Do nauki:

Piosenka „A to jeż”

Muzyka: Adam Skorupka, słowa: Dorota Gellner

1. Taki las wielki las, wielki że aż strach
Z rudych drzew ściany ma, z rudych liści dach
W lesie szmer, w lesie szum, coś tam stuka wciąż
Może to dziki smok, może wielki wąż!

Ref. Skacze coś jak piłka, całe w burych szpilkach
Toczy się jak kulka całe w liści piórkach
Skacze coś jak piłka, całe w burych szpilkach
Idzie poprzez jesień, wrzosy w kolcach niesie

2. Biegną więc, biegnę więc, biegnę ile tchu
Może tam schowam się, może lepiej tu
Wkoło szmer, wkoło szum, coś tam stuka wciąż
Coś jest tuż obok mnie, czy to smok czy wąż?

Ref. A to jeż jak piłka, cały w burych szpilkach
Toczy się jak kulka, cały w liści piórkach
A to jeż jak piłka, cały w burych szpilkach
Idzie poprzez jesień, wrzosy w kolcach niesie.

Wiersz „Dary jesieni”

Autor: Maciejka Mazan

Co nam jesień przynosi w prezencie?

Wiemy, wiemy! Kasztany, żołędzie,

A do tego orzechy i liście.

Czy lubimy je? No, oczywiście!

Bo z żołędzi robimy ludziki,

A z kasztanów są dla nich koniki,

Złoty liść wkłada się do dzbanuszka,

 A orzechy trafiają do brzuszka.

Piosenka na deszczowe listopadowe dni:

Temat kompleksowy: „Dbamy o czystość i zdrowie” (02.11.2020 r. – 13.11.2020 r.)

  1. „Czy wiesz?” – słuchanie wiersza I. Salach, uświadamianie konieczności dbania o czystość w każdej sytuacji (po zabawie, przed posiłkiem, przed oglądaniem książek). Wdrażanie dziecka do częstego mycia rąk i kontrolowania stanu ich czystości.
  2. „Mydlane sekrety” – zabawa badawcza z mydłem. Dziecko wie, w jakiej wodzie mydło rozpuszcza się lepiej.
  3. „W łazience” – rozwiązywanie zagadek na temat czystości i higieny.
  4. “Różnice” – zadaniem dziecka jest odnalezienie 5 różnic między obrazkami.
  5. „Wirusy i bakterie” – praca plastyczna. Dziecko według własnego pomysłu rysuje, jak wyobraża sobie bakterie i wirusy.

“Czy wiesz?” I. Salach

Czy wiesz o tym mój kolego,

że o czystość trzeba dbać:

Kiedy siadasz do śniadania

albo kiedy idziesz spać!

Gdy książeczki kolorowe

nagle bardzo czytać chcesz,

umyj ręce – dobra rada:

w czyste dłonie książki bierz!

Kiedy skończysz już zabawę,

pora aby obiad jeść:

to pamiętaj, mój maluchu

umyj ręce – no i cześć!

ZAGADKI

Rozpuszczam się w wodzie, ubywa mnie co dzień.                                         

Kto o czystość dba, ten dobrze mnie zna. (mydło)

Schowała się w tubie, używać jej lubię,

a i mała szczotka chętnie się z nią spotka. (pasta do zębów)

Bywa w ramach lub bez ramy,
często w nim się przeglądamy.
Ono zawsze powie szczerze,
Czy wyglądasz jak należy. (lustro)

Chociaż mam zęby, niczego nie jadam,

tylko splątane włosy układam. (grzebień)

Gdy chcesz zmierzyć gorączkę,

to go chowasz pod rączkę. (termometr)

Służy do picia, służy do mycia.
Bez niej na Ziemi nie byłoby życia.  (woda)

Spogląda z wysoka na kurki, na wannę…

Gdy go używasz, udaje fontannę.   (prysznic)

Znajdź 5 różnic:


  1. „Katar” – słuchanie wiersza I. Salach. Dziecko uważnie słucha wiersza, rozmawia o treści utworu. Uświadomienie konieczności posiadania chusteczki oraz wdrażanie do zasłaniania nosa i ust w trakcie kichania.
  2. „ U lekarza” – zabawa tematyczna, poszerzanie wiedzy o pracy lekarza poprzez praktyczne działanie, np. mierzenie ciśnienia.
  3. „Witaminowy shake” – dziecko kroi w kostkę owoce, warzywa i z pomocą rodzica blenduje je na shake’a.
  4. „Przybory toaletowe” – wydzieranka. Dziecko wydziera z kolorowego papieru i przykleja je na kartce. Wykonuje pracę z przestrzeganiem zasady oszczędnego gospodarowania materiałem.
  5. Zabawy ruchowe na świeżym powietrzu. Dziecko rozumie znaczenie świeżego powietrza dla zdrowia.
  6. „Półka z lekami” – zabawa matematyczna. Dziecko porządkuje jednorodne obiekty na podstawie różnicy wielkości występującej między nimi, potrafi ocenić wielkość i posługuje się określeniami: duży, mały.

“Katar” I. Salach

Katar złapał mały Zdziś,

więc chusteczkę przyniósł dziś.

Wczoraj zmoczył sobie nogi,

więc go katar złapał srogi.

Kicha, prycha, wzdycha, sapie,

tak go mocno w gardle drapie.

Kręci w nosie, łezki płyną,

Lecz zasłania się chuściną.

Bo wie nawet małe dziecko:

gdy masz katar – chodź z chusteczką.

Zadanie dodatkowe dzieciom 6-letnim:

Zadania:

  1. Zapoznanie z nowym otoczeniem, salą zabaw i jej wyposażeniem, integracja grupy.
  2. Współtworzenie przyjaznej atmosfery w grupie: poznawanie imion i nazwisk dzieci z grupy; przestrzeganie wspólnie ustalonych umów i zasad regulujących współżycie w grupie.
  3. Rozmowy z dziećmi na temat przestrzegania podstawowych zasad higieny, w tym np. częstego mycia rąk z użyciem ciepłej wody i mydła oraz ochrony podczas kaszlu i kichania.
  4. Budzenie zaciekawienia otaczającym światem poprzez prowokowanie pytań i dostarczanie radości odkrywania.
  5. Aktywne uczestniczenie w dbaniu o porządek i wystrój sali zajęć poprzez: porządkowanie po sobie miejsca zabaw, pracy i spożywania posiłków, dbanie o porządek w indywidualnych półkach.
  6. Kształcenie umiejętności rozpoznawania i wyrażania emocji – nazywanie uczuć.
  7. Orientacja w schemacie własnego ciała i ciała drugiej osoby.

Wiersz ,,Koledzy”

Autor: Cz. Janczarski

Tak się nudziłem,
gdy byłem sam.
A teraz kilku,
kolegów mam.
Co dzień od rana,
czekam tej chwili,
gdy będą ze mną,
koledzy mili.
Wspólna zabawa,
zawsze się uda.
Już teraz nie wiem,
co to jest nuda.
Dobrze nam razem,
czy słońce, czy deszcz.
Czy i Ty z nami,
bawić się chcesz?

Piosenka ,,Dzień dobry”

Muzyka: M. Melnicka-Sypko

Słowa: U. Piotrowska

1.Lubię, kiedy moja grupa

stoi w kręgu przed śniadaniem,

żeby dzień się dla nas zaczął

najweselszym powitaniem.

Ref.: Dzień dobry, dzień dobry,

witamy, witamy

i czołem, i hej, i cześć!

Ja podam ci rękę,

ty rękę mi podasz

i uśmiech podamy też.

2. Lubię, kiedy nasza pani

ciągle nowe ma pomysły,

bo ciekawe, co się zdarzy,

na zajęcia dzieci przyszły.

Ref.: Dzień dobry…

Zmiana wielkości czcionki
Wysoki kontrast